Blurb: 'Een universele vrouw' - Andreas Burnier. 'Een ontembare, onverschrokken vrouw' - Abel Herzberg. 'Het verhaal van spirituele groei zoals ik nergens heb gelezen - een bijzonder geschenk' - Terrence de Pres, New York Times. 'Een zeldzame combinatie van sensuele, spirituele en intellectuele hartstochten' - Washington Post. 'Groots en aanstekelijk' - François Mitterand. Vertaald in het Engels, Frans, Duits, Italiaans, Spaans, Portugees, Hebreeuws, Hongaars, Deens, Noors, Zweeds, Fins en Japans. Meer dan een half miljoen exemplareren verkocht over de hele wereld.
Blurb: ... deze nieuwe zekerheid: dat men onze vernietiging wil. Ook dat aanvaard ik. Ik wéét het nu. Ik zal anderen niet met mijn angsten lastig vallen, ik zal verbitterd zijn wanneer anderen niet begrijpen waar het bij ons joden om gaat. De ene zekerheid zal door de andere niet aangevreten of ontkracht worden. Ik werk en leef door met dezelfde overtuiging en vind het leven zinrijk, tóch zinrijk, al durf ik dat nauwelijks meer in gezelschap te zeggen. Het leven en sterven, het lijden en de vreugde, de blaren van de kapotgelopen voeten en de jasmijn achter het huis, de vervolgingen, de ontelbare wreedheden, alles en alles is in me als één krachtig geheel en ik aanvaard alles als één geheel en begin steeds beter te begrijpen zomaar voor mezelf, zonder dat ik et nog aan iemand uit zou kunnen leggen, hoe het alles in elkaar zit. Ik zou lang willen leven om het later toch ook nog eens te kunnen uitleggen en als me dat niet vergund is, welnu, dan zal een ander het doen en dan zal een ander mijn leven verder leven, daar waar het mijne is afgebroken en daarom moet ik het zo goed en zo overtuigd mogelijk leven tot de laatste ademtocht, zodat diegene die na mij komt niet helemaal opnieuw hoeft te beginnen en het niet meer zo moeilijk heeft (tekst tegenover titelpagina).
Samenv.: Een intelligente en gevoelige joodse vrouw van 27 begint in 1941 met serieus zelfonderzoek om klaarheid in zichzelf te vinden en haar religieuze gevoelens vorm te geven. Ze doet hiervan, tot haar deportatie naar Westerbork in 1943, verslag in haar dagboek dat ze als haar gesprekspartner beschouwt. Zij beschrijft haar ontwikkeling en gevoelens tegen de achtergrond van de toenemende bedreiging en isolatie van de Joden. Etty Hillesum was bijzonder begaafd. De absolute eerlijkheid, de rake analyses, de liefde voor de medemens in al zijn/haar zwakheden en de uitstekende stijl maken van dit boek een uniek document. Het dagboek is niet enkel persoonlijk, maar stijgt hier bovenuit, en krijgt een algemene zeggingswaarde die vooral vrouwen van Etty's leeftijd zal aangrijpen.