Decennia geleden gelezen en ook de toneelbewerking van Gerben Hellinga gezien. En nu dan opnieuw genieten van de voorgelezen versie. Jan Meng weet tien cd's zijn enthousiasme vol te houden en opnieuw ben ik meteen in de ban. Ik voel me wel heel rijk met de mogelijkheid om op deze manier een meesterwerk opnieuw te ontdekken. Want het is een meesterwerk, dat staat vast. Ik hoopte een tijd geleden dat het door Job Cohen gelezen "Het Grijze Kind" van Theo Thijssen mij eindelijk ook voor dát werk zou winnen, maar nee, ik vond het zo mogelijk nog vervelender dan de papieren versie. "De gelukkige klas" is wel heel wat aangenamer, maar haalt het toch niet bij Kees.
Er kan wel veel geglimlacht worden om de dromerijen van de jongen, maar de onderstroom blijft voor mij toch altijd vol tragiek: de armoe van de mensen, het standsverschil, ziekte, de hardheid van het bestaan in het begin van de 20ste eeuw. Maar de herkenning en de ontroering ! Nog steeds. ( )

Kees de Jongen is een prachtig boek. Het geeft een realistisch beeld van het kleine middenstandsmilieu omstreeks 1900. Thijssen schildert hier het gezin en de school af als beschermende machten waarin Kees zich veilig weet, dit in tegenstelling tot de, door veel andere auteurs beschreven, benauwende machten waaraan het kind zich wil ontworstelen. Het laat het romantische beeld zien van een kind wat door zijn fantasie een brug probeert te slaan tussen de werkelijkheid en ideaal. ( )

Herlezen na lezing van 'De gelukkige klas' , het boek van de actie Nederland leest. Mooi tijdsbeeld, gevoelig geschreven. ( )