Prachtig boek over de rivaliteit tussen twee volwassen broers en de verwrongen relatie die zij beiden met hun moeder hebben, Het gezichtspunt is ook vaak vanuit de vrouw van 1 van de mannen. De beschrijving van de dood van haar dochter, daarvan draaide mijn hart bijna om. Vooral omdat Anna Enquist jaren later haar eigen dochter heeft verloren ( )

Het psycho-analytische model is hinderlijk nadrukkelijk aanwezig. Echt alle verhoudingen komen wel uit de casestudies van Freud en aanverwanten. Natuurlijk zijn broers jaloers en moeders bezitterig, natuurlijk hunkeren zoons naar erkenning van hun vaders. En dan de onvolprezen Lisa die in het hier en nu kan leven, haar moeder heeft kunnen loslaten en toch omhelzen, die daadkrachtig kan zijn in haar werk, die zonder schaamte, spelletjes en bangigheid van vriendschap kan genieten. Prachtig allemaal voor Lisa, maar iets meer ambivalentie zou literair niet onaardig zijn. Bovendien lijkt het perspectief van Lisa dichtbij dat van de auteur te liggen en dat geeft een en ander iets zelfgenoegzaams. Niettemin, ik kan het niet wegleggen. Het heeft ook wel weer iets om zo zonder omwegen op "grote emoties" en "belangrijke relaties" af te koersen. En soms vind ik opeens iets mooi. Bijvoorbeeld, er komt een tweeling voor in het boek, en die twee jongens begrijpen elkaar vanzelf. Ze staan en lopen vaak dicht bij elkaar, maar stoten nooit per ongeluk tegen elkaar aan: "als een dier met vier poten". ( )