In dit eerste deel van Hans Warrens "Geheim dagboek" staat zijn liefde voor Sybille centraal. Hans weet eigenlijk wel dat hij homo is, maar probeert toch een relatie met een vrouw op te bouwen. Veel succes lijkt die poging niet te hebben. Verdere hoogtepunten uit dit deel zijn een bezoek aan Jac Thijsse die Warren als zijn mentor beschouwt en een beschrijving van een bruiloft. ( )

Blurp: Het eerste deel van Geheim dagboek loopt van april 1942 tot de bevrijding van Zeeland in het late najaar van 1944. De twintigjarige Hans Warren woont in Borssele, destijds een volkomen geïsoleerd dorp, waar hij door het milieu van zijn ouders en door het feit dat hun huis afgezonderd op de zeedijk staat, een buitenstaander is. Dit wordt er in de oorlogsjaren niet beter op, zeker wanneer zijn ouders laten blijken dat hun sympatie aan Duitse zijde ligt. Die houding maakt hun zooon ook 'verdacht' en hij moet extra duidelijk demonstreren dat zijn politieke gevoelens lijnrecht tegen die van zijn ouders ingaan. Een ander probleem is zijn homosexualiteit, toen nog als een 'schande' ervaren. Drukke omgang met meisjes maakte je in de ogen van de bevolking tot een 'meidengek' en onder dat mom moest de strijd worden uitgevochten. De twee liefdesgeschiedenissen die door dit eerste deel heen lopen, de liefde voor Antonia, in wezen voorbij als het dagboek begint, en die voor Sibylle, die met dit deel ongeveer eindigt, getuigen ervan. De Geheime dagboeken van Hans Warren mogen als een unicum beschouwd worden in onze moderne literatuur. Ze zijn door hun merkwaardig kaleidoskopische opzet een genre op zichzelf; een genadeloze, analytische autobiografie, maar ook een confessie. 'Als dagboekschrijver blijkt hij de Nederlandse letteren verrijkt te hebben met een intiem dagboek dat van een beklemmende pracht is.' - Boudewijn Büch in Het Parool. '(…) Het eerste deel van Geheim dagboek is nu al een van mijn lievelingsboeken geworden.' - Gerrit Komrij in de Provinciale Zeeuwse Courant.
Samenv.: Hans Warren heeft zijn "geheim dagboek" uitgegeven, dat twee jaar van zijn leven beschrijft. Van april 1942 tot de bevrijding in 1944 woont de hoofdpersoon bij zijn ouders in het Zeeuwse Borssele. Dat isolement en het geestelijke isolement temidden van twee volwassenen die pro-Duits zijn, zijn eigen grote eenzaamheid en zijn kwetsbaarheid maken dit kaleidoscopische boek tot een autobiografie die genadeloos het eigen ik blootlegt. Er staan menigvuldige confessies in. De oorlog is naast het vlagerige Zeeuwse landschap het decor, waarin de twintigjarige jongeman zijn bekentenissen aflegt. Dit eerste deel van een intiem dagboek demonstreert een zintuig voor opkomende dreiging.