Blurb: De in 1952 op tweeënnegentigjarige leeftijd overleden Knut Hamsun keert, ruim een halve eeuw nadat hij werd bekroond met de Nobelprijs, terug waar hij hoorde: onder de meestgelezen schrijvers van de moderne wereldliteratuur. Hij stond na een moeilijke jeugd, die hem dikwijls met tucht en harde autoriteit confronteerde, jarenlang in de meest diverse keukens van het leven: hij was schoenmaker, marskramer, hulpveldwachter, onderwijzer, steenhouwer, houthakker, journalist, landarbeider, winkelbediende, tramconducteur. Na een mislukte poging bellettrie in de ‘gewone’ traditie te bedrijven, verbleef hij geruime tijd in Amerika. In 1890 verscheen “Honger”, dat hem in een slag beroemd maakte. Hier sprak iemand die geleden, getwijfeld en geleefd had, hier was de nieuwe intonatie van een moedige, sceptische en spottende outsider, die zijn innerlijke onafhankelijkheid wilde bewaren in een hem vijandig gezinde maatschappij. Het is een wild verhaal in de ik-vorm over een jong schrijver-journalist die op de grens van het hongerlijdersbestaan vecht voor een plaatsje in de samenleving. Hamsun schreef en leefde vanuit een verwoed scheppend temperament. In zijn hele werk voert hij een pleidooi vóór bezield individueel leven en tégen gelijkheidsfanatisme in politiek, cultuur en moraal.
Samenv.: "Honger" is een gedeeltelijk autobiografische roman over een schrijver in spe die de winter van 1879-1880 hongerlijdend in Oslo doorbrengt. Hoewel er ook een liefdesverhouding in wordt beschreven, gaat het in wezen om de gevoelens en gewaarwordingen en de dagelijkse zorgen van de hypersensibele en vanwege zijn hongerdelirium vaak zenuwachtig reagerende hoofdpersoon. Dankzij een ondertoon van ironie en galgenhumor, de moderne, vlotte verhaaltrant, en de ondanks zijn ellende toch levenslustige ik-figuur, is het geen triest relaas geworden, maar een meeslepend boek, dat Hamsun in een slag beroemd maakte en dat later verfilmd werd.