Fascinerend, ook bij herlezing. "Gewoon" een erg goed verhaal en het beste dat ik van Murakami heb gelezen. ( )

Een heerlijk surrealistisch verhaal, waarin je je helemaal kunt onderdompelen als in een warm bad, om aan het eind van het boek zonder ademnood weer boven water te komen, nee eerder met lichte teleurstelling, omdat het boek al afgelopen is. Typisch een boek om te lezen als je op vakantie bent, als je geen andere verplichtingen hebt.

Meestal heb ik niet zo veel op met surrealistische verhalen, maar dit boek is écht de moeite van het lezen waard. Hier heb ik geen enkel moment gedacht “Ja ja, nu geloof ik het wel”, terwijl ik dat bij De Opwindvogelkronieken wel had. Enig minpuntje: het vermoorden van een hele serie katten door het personage “Johnnie Walker” had naar mijn smaak wel wat minder gedetailleerd beschreven kunnen worden. ( )

Heel kunstig hoe meerdere verhalen uiteindelijk toch een blijken te zijn. Alles grijpt in elkaar. Een ontroerend portret. Na het lezen van dit boek, keek ik met andere ogen naar de katten op straat. ( )

Fantasie en werkelijkheid gaan naadloos in elkaar over. Geweldig hoe de twee verhaallijnen aan het eind bij elkaar komen. ( )

Omslag:
Kafka op het strand volgt de lotgevallen van twee opmerkelijke figuren. Kafka Tamura loopt op zijn vijftiende verjaardag van huis weg om te ontsnappen aan zijn onmogelijke vader. Nakata, een man op leeftijd die als voornaamste bezigheid het zoeken naar weggelopen katten heeft, is nooit volledig hersteld van een bizar jeugdtrauma.
 
Er wordt een brute moord gepleegd, maar de identiteit van de dader en het slachtoffer is een groot raadsel. Katten praten met mensen, vissen vallen uit de lucht en in bos verschuilen soldaten zich die sinds de Tweede Wereldoorlog niet ouder zijn geworden. Kafka op het strand is het verhaal over een mythische ontdekkingstocht, over hedendaagse taboes, over vadermoord en moederliefde. Bovenal is het een betoverende en vindingrijke roman van een groot stilist.