Mijn indruk van dit boek vind je op deze pagina van mijn boekenblog. ( )

Taal is zeg maar echt mijn ding gaat over taal. Niet over hoe mensen met elkaar zouden moeten praten, maar over hoe ze dat per ongeluk doen. Leuk om te lezen. Heel herkenbaar.

Een boek over taal en dan met name de woorden die wij gebruiken als we met elkaar communiceren. Modewoorden, woorden die gewoon zijn geworden in ons taalgebruik, maar helemaal niet zo gewoon zijn als je er even logisch over nadenkt.

Soms heb ik kostelijk moeten lachen tijdens het lezen van dit boek. Vooral dat wat het meest herkenbaar is voor mezelf (Oh jaaaaah, zo zeg ik dat ook. Wat erg!), werkte erg op mijn lachspieren. Maar als je zo’n derde van het boekje erop hebt zitten ken je het kunstje wel zo’n beetje. Dan is het nog steeds grappig, maar hier en daar ook wat vergezocht. Voor mij was het geen boek om in één ruk uit te lezen. Desalniettemin een heel leuk boekje om af en toe eens een stukje uit te lezen. ( )

Heerlijk boek vol herkenbaar hedendaags taalgebruik, stopwoorden en mode uitdrukkingen. Humor!

Ook dit boekje heb ik dit jaar gelezen - of misschien moet ik zeggen: ook ik heb dit boekje gelezen. Als ik de jaaroverzichten mag geloven, is dit wel zo'n beetje hét boek van 2009. En niet zonder reden. Het is prettig leesbaar, vermakelijk geschreven. En heel herkenbaar ook. Gelukkig herken ik de ergste verschijnselen dan alleen in het taalgebruik van anderen ;-) Maar ik vermoed dat er niet veel mensen zijn die er ook niet af en toe zichzelf in herkennen. Ik kon in ieder geval de eerste paar dagen nadat ik het gelezen had geen normaal gesprek voeren zonder mijzelf voortdurend te betrappen op het soort eigenaardigheden dat Paulien Cornelisse beschrijft. Best wel irritant ;-) ( )