Blurb: Het is 1888. De Amsterdamse vioolbouwer Walter Vedder leest in de krant dat er op de plaats van zijn huis een groot hotel gebouwd gaat worden, en onmiddelijk begrijpt hij de kracht van zijn onderhandelingspositie tegenover de NV Victoria Hotel, die hem immers zal moeten uitkopen. In dezelfde tijd, maar dan in Hoogeveen, krijgt zijn neef, de oude apotheker Anijs, een nieuwe concurrent. Wanneer hij ontdekt dat die jongeman, anders dan hijzelf, een universitaire graad in de farmacie bezit, besluit hij zijn ambitie te verschuiven van het medische, waarin hij toch al overvleugeld is, naar het medemenselijke: het gebrek in een groot naburig turfstekersgehucht is groot; de mensen zouden eigelijk moeten worden verplaatst, maar dat kost een vermogen - precies het vermogen dat Walter Vedder wel voor zijn huis meent te kunnen bedingen. Vanaf dat moment slaan beide verhaallijnen ineen tot één grote intrige, en houden de twee hoofdpersonen elkaar onbedoeld vast in een wederzijdse wurggreep, die ook de lezer zal benauwen, tot de bevrijdende finale aan toe: Amerika. Publieke werken is een uiterst strak gecomponeerde historische roman. Het heen en weer van de alternerende vertelwijze geeft de verraderlijke overgang te zien van inzicht naar verblinding, van erbarmen naar ijdelheid: de tragiek van de strevende mens. Intussen is dan ook het raadsel of de anomalie verklaard van de twee oude huisjes, die nog steeds te zien zijn in de gevel van het Amsterdamse Victoria Hotel. Thomas Rosenbooms vorige roman, Gewassen vlees, is bekroond met de Libris Literatuur Prijs en met de Dirk Martensprijs. Voor de Europese Aristeionprijs werd het boek genomineerd. Anneke Brassinga in De Gids: 'Daarom stemt het lezen van Gewassen vlees, Don Quichote, het zien en horen van Don Giovanni dankbaar.'
Samenv.: Eind negentiende eeuw proberen twee neven, een apotheker in Hoogeveen en een vioolbouwer in Amsterdam, een gezamenlijk ideaal te verwezenlijken.
Samenv.: Voor de derde maal heeft Thomas Rosenboom (1956) een historisch onderwerp bij de kop genomen om de lezer een genoegen te doen met vele staaltjes van zijn stilistisch vernuft. Deze keer koos hij het jaar 1888 als uitgangspunt voor zijn verhaal. Hoofdpersonen zijn de neven Christof Anijs, kinderloos apotheker te Hoogeveen, en Walter Vedder, vioolbouwer in Amsterdam, gescheiden en eveneens zonder nageslacht, beiden begin zestig. Het zijn typische Rosenboom-personages: zich superieur wanend aan de maatschappelijke stand waartoe ze behoren, hakend naar erkenning door hoger geplaatsten, bezeten van een ideaal, waarvan de vervulling schijnbaar binnen handbereik ligt maar dat ze, mede door hun grenzeloze naïefheid en zelfoverschatting, op weergaloze wijze om zeep weten te helpen. Het is tragisch en komisch tegelijk. Ook in deze roman ritselt het weer van woorden en uitdrukkingen die reeds lang in onbruik zijn geraakt. Hun betekenis laat zich echter in de meeste gevallen uitstekend uit de context afleiden. Dit is in tweeërhande zin kostelijk leesvoer voor literaire fijnproevers.

Lijvige roman, met mooie beschrijvingen van het Amsterdam en Hoogeveen van de 19e eeuw. ( )

Thomas Rosenboom heeft ons met "Publieke werken" een sociaal geëngageerd relaas aangeboden over de lotsbestemming van een lompenproletariaat Drenthsche turfstekers einde 19de eeuw, ingekapseld in een romanstructuur waarin een Hoogeveense apotheker en een Amsterdamse vioolbouwer de protagonisten zijn. Gestaag en met een verbluffend rijke, soms ietwat archaïserende woordenschat met een hoge techniciteit, blijkt deze roman één gigantische epische boog van bijna 500 bladzijden; een genre romanschrijven dat in onze hyperegoschriftuur van de 21ste eeuw bijna dissonant in verhouding tot de mainstream staat. Deze in 1999 geschreven roman houdt voeling met de sociaal geëngageerde literatuur uit de lage landen die midden vorige eeuw de toon aangaf; ik voel met het lezen van dit boek de bekommernis van de auteur naar een collectieve maatschappelijke consensus om het lot van de verworpenen, zoals ook André Demets en misschien zelfs Louis Paul Boon beoogden in lang vervlogen tijden. De roman eindigt in een knap geconstrueerde catharsis, met duidelijk geprofileerde karakterschetsen van de protagonisten in hun diverse streven naar het realiseren van hun doel. Ietwat diffuse wereldvreemheid, ingegeven door hebzucht en onrealistische verwachtingen, moeten inbinden voor de kracht van zakelijk pragmatisme en kapitaal. De epiloog van deze roman doet zelfs even zwemen naar het I.B.Singeriaanse perspectief van een collectieve transatlantische jiddische lotsbestemming.
Deze roman werd bekroond met de Libris Literatuur Prijs 2000.
http://www.thomasrosenboom.nl/boekboe... ( )

Eind 19e eeuw proberen twee neven, een apotheker in Hoogeveen en een vioolbouwer in Amsterdam, een gezamenlijk ideaal te verwezenlijken. ( )

prachtig boek over een tijd die wij nooit meegemaakt hebben.
En als je nu in Amsterdam komt en het Victoriahotel ziet, zit er een hele geschiedenis aan vast. Heel leuk. ( )