|
Loading... Spieltriebdoor Juli Zeh
LibraryThing aanbevelingenAanbevelingen van ledenBezig met laden...
niet
waarschijnlijk niets voor jou
waarschijnlijk iets voor jou
wel
zeker iets voor jou Meld je aan bij LibraryThing om erachter te komen of je dit boek mooi zult vinden. Het leven als spel.. Een heel bijzonder boek. Over een meisje dat te intelligent is voor haar leeftijd, en hoe gevaarlijk intelligentie is in een tijd dat er geen moraal meer bestaat. Het meisje weet alles en iedereen te bagatelliseren en in de zoektocht naar toch iets van een waarheid doet ze mee aan een walgelijk, destructief spel waar haar leraar de dupe van wordt. Het is een pretentieus onderwerp dat Zeh aansnijdt, maar ze is zelf kennelijk intelligent genoeg om (in tegenstelling tot in haar "Vrije Val") haar pretenties waar te maken. Een hoogst actueel, intelligent boek dat je doet huiveren en aan het denken zet. geen besprekingen | voeg een recensie toe
Verwijzingen naar dit werk in externe bronnen.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Boekbeschrijving |
|
Geen beschrijvingen gevonden.
De eerste testronde is afgelopen. Bezoek de Open Shelves Classification groep voor verdere informatie.
Snelkoppelingen |
Het verhaal speelt zich af op een middelbare school in Bonn. Op de school lopen de archetypische personages van een middelbare school rond. De mooie maar ietwat leeghoofdige meisjes, de stoere jongens, de grijze muizen, de conservatieve leraren, in gezelschap van de enkele idealist, en Ada, de zeer intelligente, hyperrationele en gevoelloze hoofdpersoon van dit boek. Bestaan dit soort meisjes van 15? Ik vermoed van niet, maar daar gaat het ook niet om, aangezien dit boek niet bedoeld is als verhaal maar als uitwerking van een idee. In gezelschap van Alev, "de nieuwe jongen" in de klas, die iedereen met zijn combinatie van charme en strategisch vernuft om zijn vinger windt, chanteert Ada een van haar leraren. En komt er nog mee weg ook. Goed en fout bestaan immers niet meer in de wereld die Julie Zeh schept.
Het is een heel pessimistisch wereldbeeld dat hier geschetst wordt. Ik werd er een beetje treurig van. En geloof ook niet dat het zo erg gesteld is in de wereld. Maar misschien ben ik ook gewoon een naieve optimist? Los van de somberheid die dit boek uitstraalt - in de thematiek en in de klinische manier van schrijven- vond ik het ook erg langdradig. Elk hoofdstuk begint met een uitgebreide beschrijving van de weersomstandigheden, zinnen dralen voort met een oneindige hoeveelheid vergelijkingen en metaforen, gebeurtenissen worden tot in detail uitgesponnen. Het kostte me echt moeite om mijn aandacht hierbij te houden en de interesse die ik in het begin van het boek zeker had voor verhaal en personages vast te houden. (