StartGroepenDiscussieVerkennenTijdgeest
Doorzoek de site
Onze site gebruikt cookies om diensten te leveren, prestaties te verbeteren, voor analyse en (indien je niet ingelogd bent) voor advertenties. Door LibraryThing te gebruiken erken je dat je onze Servicevoorwaarden en Privacybeleid gelezen en begrepen hebt. Je gebruik van de site en diensten is onderhevig aan dit beleid en deze voorwaarden.
Hide this

Resultaten uit Google Boeken

Klik op een omslag om naar Google Boeken te gaan.

Bezig met laden...

Zaterdag (2005)

door Ian McEwan

Andere auteurs: Zie de sectie andere auteurs.

LedenBesprekingenPopulariteitGemiddelde beoordelingAanhalingen
9,761219585 (3.68)247
From the pen of a master-the #1 bestselling, Booker Prize-winning author of Atonement-comes an astonishing novel that captures the fine balance of happiness and the unforeseen threats that can destroy it. A brilliant, thrilling page-turner that will keep readers on the edge of their seats. Saturday is a masterful novel set within a single day in February 2003. Henry Perowne is a contented man-a successful neurosurgeon, happily married to a newspaper lawyer, and enjoying good relations with his children. Henry wakes to the comfort of his large home in central London on this, his day off. He is as at ease here as he is in the operating room. Outside the hospital, the world is not so easy or predictable. There is an impending war against Iraq, and a general darkening and gathering pessimism since the New York and Washington attacks two years before. On this particular Saturday morning, Perowne's day moves through the ordinary to the extraordinary. After an unusual sighting in the early morning sky, he makes his way to his regular squash game with his anaesthetist, trying to avoid the hundreds of thousands of marchers filling the streets of London, protesting against the war. A minor accident in his car brings him into a confrontation with a small-time thug. To Perowne's professional eye, something appears to be profoundly wrong with this young man, who in turn believes the surgeon has humiliated him-with savage consequences that will lead Henry Perowne to deploy all his skills to keep his family alive.… (meer)
Onlangs toegevoegd doorllibreprovenza, besloten bibliotheek, Vendola, jenniferw88, marybeth81, itavizon, mitchn, reelbigschmidt, alo1224
  1. 31
    Solar door Ian McEwan (roundballnz)
  2. 42
    In ongenade door J. M. Coetzee (petterw, Sandydog1)
  3. 21
    De terrorist roman door John Updike (MikeBriggs)
  4. 21
    Ulysses door James Joyce (Sandydog1)
    Sandydog1: Another day-in-the-life book. Instead of a hyper-observant neurosurgeon, we've a ruminating, dreaming ad agent.
  5. 10
    Bij het vallen van de avond door Michael Cunningham (Tanya-dogearedcopy)
  6. 00
    Ten zuiden van de rivier door Blake Morrison (darllenwr_brwd)
  7. 00
    Undskyldningen door Hanne-Vibeke Holst (julienne_preacher)
  8. 00
    Have the Men Had Enough? door Margaret Forster (KayCliff)
    KayCliff: Both novels include an old woman suffering from Alzheimer's disease.
  9. 00
    Elegie voor Iris door John Bayley (KayCliff)
  10. 12
    De schoonheidslijn door Alan Hollinghurst (ominogue)
Bezig met laden...

Meld je aan bij LibraryThing om erachter te komen of je dit boek goed zult vinden.

Op dit moment geen Discussie gesprekken over dit boek.

» Zie ook 247 vermeldingen

Engels (192)  Frans (8)  Nederlands (5)  Spaans (3)  Duits (3)  Noors (2)  Zweeds (2)  Hebreeuws (1)  Portugees (Brazilië) (1)  Fins (1)  Catalaans (1)  Alle talen (219)
Toon 5 van 5
Heel prachtig geschreven verslag van een dag in het leven van Henri, neurochirurg. Hij ziet'' morgens vroeg een brandend vliegtuig overkomen, is bang voor een terroristische aanslag maar het is een ongeluk. Hij gaat squashen met een vriend, raakt verstrikt in de grote demonstratie tegen plannen van Bush e.d. om Irak binnen te vallen. discussieert daar later heftig over met zijn dochter. Hij krijgt daardoor een aanrijding met een aantal mannen met wie hij op de vuist gaat en die hem volgen naar huis en die zijn gezin terroriseren. samen met zijn zoon weet hij de man met een mes van de trap af te gooien en later gaat hij hem toch opereren.
Schitterend hoewel hier en daar iets wijdlopig. ( )
  vuurziel | Aug 21, 2017 |
Ik las dit boek in de rand van een lezingencyclus rond “Literatuur en terreur” waar dit boek eveneens aan bod komt. Persoonlijk vind ik dit boek niet echt passen onder de noemer “terreur”, maar mij lijkt eerder “agressie” een betere benadering te zijn. Het boek beschrijft één dag, zaterdag 15/2/2003, uit het leven van de Londense neurochirurg Henry Perowne, op de vooravond van de Anglo-Amerikaanse invasie in Irak. Wanneer Perowne die ochtend een paar uur vóór zonsopgang door het raam van zijn slaapkamer kijkt, ziet hij een brandend vliegtuig passeren, wat hem uiteraard doet denken aan 9/11, maar wat later een vluchtincident zal blijken te zijn. Voor de rest zou die zaterdag een dag zoals andere zaterdagen moeten worden. Perowne heeft wel een druk programma af te werken want ’s avonds komt zijn schoonvader John Grammaticus (alleen de naam al!) eten en komt ook dochter lief Daisy uit Parijs overgevlogen. De schoonvader is een wat nukkige aristocratische man die zijn sporen heeft verdiend met het schrijven van gedichten. Daisy die de jeugdige confrontatie zeker niet uit de weg gaat, wordt als jonge dichteres dan ook meermaals geconfronteerd met de nukkige opmerkingen van haar opa, wat voor Henry Perowne, die zelf niet zo veel met literatuur begaan is, steeds een kwelling is. Theo de jongere zoon, probeert via de popmuziek zijn weg te vinden en vader steunt hem hierbij, of doet althans alsof, en probeert een gaatje te vinden in zijn drukke agenda om een gedeelte van het concert bij te wonen dat Theo zal geven. Tussen alle boodschappen en verplichtingen door, mag het wekelijkse squashpartijtje met een collega anesthesist zeker niet vergeten worden, en dan is er nog het verplichte bezoek aan zijn dementerende moeder, een bezoek dat hem eerder verveelt en meer opwindt dan goed is (als neurochirurg kan hij niets aan de ziekte doen, en kan dan ook de ziekte van zijn moeder niet aanvaarden). De zaterdag begon al wat ongewoon met het zien van het brandend vliegtuig en wordt bovendien nog erger gemaakt omdat net die dag een grote vredesbetoging, tegen de invasie in Irak, wordt georganiseerd in London. Perowne moet dus zijn weg banen via allerlei kleine straatjes en veroorzaakt een lichte aanrijding met de wagen van een licht crimineel Baxter die geflankeerd wordt door enkele body builders. Perowne merkt dat Baxter aan een neurotische afwijking lijdt en neemt met enig risico Baxter terzijde om hem met zijn medische kennis te overtroeven. Hij heeft hierbij succes, maar zoals later zal blijken laat Baxter het er niet bij en zal hij - uiteraard ongenodigd - opduiken tijdens het familiaal etentje. Hoe dit afloopt is uiteraard voorbehouden voor de lezer, maar hoe spannend dit deel ook is geschreven, misschien is de auteur hier wel wat uit de bocht gegaan door te stellen dat literatuur het kan winnen op agressie. Dit is wat te mooi om waar te zijn.
Zoals gezegd gaat dit boek over agressie in al zijn vormen, naast verkeersagressie en agressie bij inval is er ook de agressie binnen de sport. Bij het partijtje squash tonen beide spelers een en al brok agressie waarbij onderliggende twisten tussen twee collega’s geneesheren (de ene Brit, de andere Amerikaan) eveneens aan bod komen. Overigens, ik heb zelf een tijdje squash gespeeld en ik zag zo het spel voor mij terug opdagen bij de prachtige beschrijving. Het wordt werkelijk waarheidsgetrouw weergegeven. Ik weet niet of de beschrijvingen van de hersenoperaties even waarheidsgetrouw zijn, maar ze beklijven in elk geval wel, en ook hier komt agressie aan bod. Maar ook de agressieve discussies tussen vader en dochter, vader en schoonvader, dochter en opa komen hier uit de verf.
Daisy die geëngageerd door het leven gaat, heeft het moeilijk met haar vader die enkel oog heeft voor zijn eigen werk als arts, de vredesbetoging een nodeloze happening vindt en dan ook wat wereldvreemd is en gebrek aan empathie en engagement verweten wordt. Ze heeft het eveneens moeilijk met haar opa die wat denigrerend neerkijkt op het moderne literair werk van zijn kleindochter. Daisy moet zich dan ook constant weren en wordt gedwongen om zich agressief op te stellen. Dat Daisy dan ook op het einde van het boek de leiding overneemt en hier voor een catharsis zorgt komt dan ook, ondanks het wat onrealistische gegeven, als aannemelijk over.
De aanslag van 9/11 komt maar zijdelings aan bod, maar blijft toch door het ganse boek heen nazinderen als een aanleiding voor een blijvend aanwezige sfeer van onzekerheid en angst in het westen.
Op die ene zaterdag gebeurt er dus heel veel, er zit dan ook heel wat tempo in het boek en in die zin mag het wel een page turner genoemd worden. De auteur laat hier inderdaad, zoals op de achterflap van het boek staat geschreven, op een indringende wijze zien hoe de westerse samenleving omgaat met de dreiging van het noodlot. ( )
1 stem FrankDeClerck | Nov 7, 2013 |
Schitterend. ( )
  Frank_49 | Nov 11, 2011 |
Gewoon een zaterdag uit het leven van een succesvolle arts, met een relatief kleine botsing met een crook met afwijkende gedrag door levensbedreigende erfelijke afwijking. Bijna herkenbaar verhaal wat betreft familie en leefomstandigheden, maar uitermate gedetailleerd en spannend verteld. Ian McEwen smaakt naar meer. ( )
  kooijman | Jan 27, 2010 |
Zaterdag is het verhaal van de belevenissen op een dag, zaterdag 15 februari 2003, in het leven van de neurochirurg Henry Perowne. In vijf hoofdstukken die ieder zo’n vier uur bestrijken wordt de veelbewogen dag beschreven.
1. Die dag begint erg vroeg. Midden in de nacht om half vier, wordt hij op onverklaarbare wijze wakker, loopt naar het raam en ziet een brandend vliegtuig voorbijschieten, richting Heathrow. Een terroristische aanval? De slaap voorbij, gaat hij naar de keuken, waar zijn zoon, de gitarist Theo, thuiskomt. Samen luisteren ze naar de radio. Maar de werkelijke toedracht horen ze niet. Gaat weer terug naar bed en valt pas in slaap na een vrijpartij, tijdens welke ook de activiteiten van de dag worden besproken en de taken tussen de echtgenoten worden verdeeld. (pp. 9-65)
2. Gaat weg. Ontmoet demo. Aanrijding. In elkaar geslagen. Squashwedstrijd (pp. 69-140).
3. Koopt vis. Tel. Rosalind. Bezoekt moeder. Gaat naar Theo’s concert. (pp. 143-202).
4. Voorbereiding maaltijd; bericht vliegtuig; Komst Daisy / John. Overval (pp. 205-271).
5. Opereert Baxter. Ze doen geen aangifte (pp. 274-324).
Knap is de weergave van wat Perowne doet en wat er tegelijkertijd allemaal in zijn hoofd omgaat: the stream of consciousness. De vermenging via het dagelijkse leven thuis met de maatschappelijke toestanden en de politieke situatie en de reflecties op dat alles.
· De beschrijving van de lichamelijke vertrouwdheid, vooral tot uiting komend in de matineuze vrijpartij.
· De beschrijvingen van het neurochirurgisch handwerk, de tactiek van het squashspel.
· De beschrijving van de onderlinge verhoudingen tussen de verschillende generaties.
· Zijn denken over de politieke toestand in de wereld.
Daarnaast zijn er de bijzondere gebeurtenissen van deze specifieke dag: het brandende vliegtuig, de aanrijding en het conflict met Baxter familiebijeenkomst ’s avonds en als klap op de vuurpijl: de overval tijdens de familiebijeenkomst.
Het vreemde is dat ondanks de bijzondere gebeurtenissen de hoofdpersoon zijn normale zaterdagbezigheden min of meer ongestoord blijft voortzetten. De wet van de zaterdag schijnt de allesoverheersende te zijn. Eigenlijk kan dit niet. Iemand die op een dag beleeft wat Henry Perowne beleeft en onderneemt, zou een keer het loodje moeten leggen: een mentale schock ligt voor de hand. Maar niets van dit alles. Natuurlijk laat de overval zijn sporen na. Maar Henry blijft – niet helemaal geloofwaardig dus - overeind.
De scène van de overval en de kentering in het gedrag van Baxter doordat de zwangere, naakte Daisy een romantisch gedicht voorleest doet wat drakerig aan. Ik heb geprobeerd om me deze scene in een toneelstuk of film voor te stellen. Het valt me moeilijk om het als een serieus te nemen voortzetting in het drama te zien.
In een van zijn interviews geeft McEwan aan dat hij ook een boek heeft willen schrijven over een gelukkig mens. Nu komt dat geluk behoorlijk onder druk te staan. Maar het verdwijnt niet. Dat is misschien wel de sterke kant van het boek. De standvastigheid van het geluk. De vraag is of het geloofwaardig is. Dat zal ieder anders beoordelen.
Men kan het thema ook anders benaderen. In hetzelfde interview heeft McEwan het over de invasie van publieke en politieke gebeurtenissen tot in de slaapkamer. Dat komt in de roman wel heel drastisch tot uiting: meteen op de eerste pagina. Nu kun je dit wegzetten als een probleem van alle tijden, maar de overload ervan is wel typisch voor deze tijd. Het is juist die invasie die een zwaardere wissel trekt op het menselijk geluk. De publieke en politieke gebeurtenissen dwingen ons positie te kiezen en verantwoording te nemen. Dat heeft zijn grenzen en vormt een directe bedreiging voor het eenvoudige geluk dat in Perowne lijkt te zijn belichaamd.

Hengelo, 3 november 2005 ( )
2 stem JanvanderStaak | Aug 15, 2007 |
Toon 5 van 5
L’acuité du regard et le sens du détail dévastateur. La profondeur de la réflexion politique autant que philosophique.
toegevoegd door miniwark | bewerkTélérama, Michel Abescat (Oct 14, 2006)
 
Why review a work of fiction for The Indexer? Chiefly because of the author’s use of several very different taxonomies covering neurosurgery, Alzheimer’s disease, Huntington’s chorea, blues music, squash and fish. The cumulative effect of this detail is to emphasize that, despite much knowledge, training, experience and wide interests, Perowne is powerless to control unexpected horrors. He uses his brain to heal other brains, but he cannot fathom the workings of the mind. The complex taxonomy of neurosurgery is used twice: at the opening of the book and again near the end. The author could have maintained the reader’s interest and suspense with more simple language, but his careful research has produced a precision that gives a far stronger sense of authenticity, not only to medical indexers who will have little trouble following the procedures. Again with Alzheimer’s disease: the detail contrasts with the lively mother and swimming champion whom Perowne remembers when he visits her in a nursing home. As for Huntington’s chorea, the taxonomy is essential to explain the unusual behaviour of the man who threatens him; he is not the average street thug. The squash game is, again, described moment by moment and gives insight to Perowne’s character: he is desperately keen to win, coming close to an acrimonious dispute with his anaesthetist with whom he has an ideal professional relationship. Even the fishmonger’s slab is described in taxonomic detail which leads to Perowne’s contemplation of moral matters such as whether fish feel pain.
toegevoegd door KayCliff | bewerkThe Indexer, Valerie Elliston (Oct 1, 2005)
 
Overall, however, Saturday has the feel of a neoliberal polemic gone badly wrong; if Tony Blair—who makes a fleeting personal appearance in the book, oozing insincerity—were to appoint a committee to produce a "novel for our time," the result would surely be something like this.
toegevoegd door jburlinson | bewerkNew York Review of Books, John Banville (betaal website) (May 26, 2005)
 
[T]he lambent, stream-of-consciousness narrative that Mr. McEwan uses so adroitly in these pages. In fact, "Saturday" reads like an up-to-the-moment, post-9/11 variation on Woolf's classic 1925 novel "Mrs. Dalloway."
toegevoegd door MikeBriggs | bewerkNew York Times, Michiko Kakutani (Mar 18, 2005)
 
We have learned to expect the worst from Ian McEwan. Since his debut collection of stories, First Love, Last Rites, his fiction has always dwelt at the heart of places we hope never to find ourselves in: the vacancies left in lives by the kidnapped child or the lost lover; the mined no-man's-land that follows extreme violence or sexual obsession. His subject has always been damage and the way the darkest events in a life will drain the rest of love. For McEwan, happiness has rarely gone unpunished.
 

» Andere auteurs toevoegen (36 mogelijk)

AuteursnaamRolType auteurWerk?Status
McEwan, Ianprimaire auteuralle editiesbevestigd
Verhoef, RienVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Wilby, JamesVertellerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Je moet ingelogd zijn om Algemene Kennis te mogen bewerken.
Voor meer hulp zie de helppagina Algemene Kennis .
Gangbare titel
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Oorspronkelijke titel
Alternatieve titels
Oorspronkelijk jaar van uitgave
Mensen/Personages
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Belangrijke plaatsen
Belangrijke gebeurtenissen
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Verwante films
Prijzen en eretitels
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Motto
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
For instance? Well, for instance, what it means to be a man. In a city. In a century. In transition. In a mass. Transformed by science. Under organised power. Subject to tremendous controls. Ina condition caused by mechanization. After the late failure of radical hopes. In a society that was no community and devalued the person. Owing to the multiplied power of numbers which made the self negligible. Which spent military billions against foreign enemies but would not pay for order at home. Which permitted savagery and barbarism in its own great cities. At the same time, the pressure of human millions who discovered what concerted efforts and thoughts can do. As megatons of water shape organisms on the ocean floor. As tides polish stones. As winds hollow cliffs. The beautiful supermachinery opening a new life innumerable mankind. Would you deny them the right to exist? Would you ask them to labor and go hungry while you yourself enjoyed old-fashioned Values? You-you yourself are a child of this mass and a brother to all the rest. Or else an ingrate, dilettante, idiot. There, Herzog, thought Herzog, since you ask for the instance, is the way it runs.
-- Herzog, Saul Bellow, 1964
Opdracht
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
To Will and Greg McEwan
Eerste woorden
Some hours before dawn Henry Perowne, a neurosurgeon, wakes to find himself already in motion, pushing back the covers from a sitting position, and then rising to his feet.
Citaten
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Kdyby Perowne projevoval sklony k náboženství, k nadpřirozeným vysvětlením, mohl by si pohrávat s představou, že byl povolán: tím, že byl probuzen a s neobvykle povzbuzenou myslí bezdůvodně přistoupil k oknu, měl by vzít na vědomí jakýsi skrytý řád, vnější inteligenci, jež mu chce sdělit nebo ukázat něco významného. Jenže neklidné město si nespavce doslova pěstuje, samo o sobě je nespící entitou, jejíž komunikační dráty nikdy nepřestávají bzučet, a mezi tolika miliony se musejí najít lidé, kteří se dívají z okna v době, kdy by normálně spali. A nejsou to každou noc titíž lidé. Že by tím vyvoleným měl být on, a ne někdo jiný, je náhoda. Ve hře je prostý antropogenetický princip. Primitivní přemýšlení o nadpřirozenu má sklony přerůst v to, čemu jeho kolegové psychiatři říkají představa o vlastní důležitosti. Přehánění jedine, přetváření světa v souladu s vlastními potřebami, neschopnost přemýšlet o vlastní bezvýznamnosti. Z Henryho hlediska patří takové uvažování do spektra, na jehož vzdáleném konci se jako opuštěný chrám tyčí psychóza. (s. 21)
Takhle začíná onen dlouhý proces, v jehož průběhu se stáváte dítětem svého dítěte. A nakonec od něj jednoho dne uslyšíte třeba: "Tati, jestli zase začneš brečet, jde se okamžitě domů." (s. 33)
Jaké štěstí, že žena, kterou miluje, je zároveň jeho manželka. (s. 40)
Tenhle všední cyklus usínání a probouzení, ve tmě pod vlastní přikrývkou, s další bytostí, bledá, hebká, citlivá bradavka, přibližující se obličeje v rituálu lásky, nakrátko zabydlené ve věčné potřebe tepla, pohodlí, bezpečí, proplétání údů, aby bylo možno přitáhnout se k sobě blíž - prostá denní útěcha, snad až příliš samozřejmá, že se na ni dá za úsvitu snadno zapomenout. Zaznamenal to kdy nějaký básník? (s. 49)
Sex je jiný živel, láme čas a rozum, je biologický hyperprostor vzdálený od vědomé existence tak jako sny nebo jako voda od vzduchu. Jiný živel, jak říkávala jeho matka, jiný živel - když si zaplaveš, Henry, den se ti promění. A dnešek bude jistě v porovnání s ostatnými jedinečný. (s.50)
Laatste woorden
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
(Klik om weer te geven. Waarschuwing: kan de inhoud verklappen.)
Ontwarringsbericht
Uitgevers redacteuren
Auteur van flaptekst/aanprijzing
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Oorspronkelijke taal
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Gangbare DDC/MDS
Canonical LCC

Verwijzingen naar dit werk in externe bronnen.

Wikipedia in het Engels (1)

From the pen of a master-the #1 bestselling, Booker Prize-winning author of Atonement-comes an astonishing novel that captures the fine balance of happiness and the unforeseen threats that can destroy it. A brilliant, thrilling page-turner that will keep readers on the edge of their seats. Saturday is a masterful novel set within a single day in February 2003. Henry Perowne is a contented man-a successful neurosurgeon, happily married to a newspaper lawyer, and enjoying good relations with his children. Henry wakes to the comfort of his large home in central London on this, his day off. He is as at ease here as he is in the operating room. Outside the hospital, the world is not so easy or predictable. There is an impending war against Iraq, and a general darkening and gathering pessimism since the New York and Washington attacks two years before. On this particular Saturday morning, Perowne's day moves through the ordinary to the extraordinary. After an unusual sighting in the early morning sky, he makes his way to his regular squash game with his anaesthetist, trying to avoid the hundreds of thousands of marchers filling the streets of London, protesting against the war. A minor accident in his car brings him into a confrontation with a small-time thug. To Perowne's professional eye, something appears to be profoundly wrong with this young man, who in turn believes the surgeon has humiliated him-with savage consequences that will lead Henry Perowne to deploy all his skills to keep his family alive.

Geen bibliotheekbeschrijvingen gevonden.

Boekbeschrijving
Haiku samenvatting

Populaire omslagen

Snelkoppelingen

Waardering

Gemiddelde: (3.68)
0.5 7
1 70
1.5 16
2 171
2.5 48
3 566
3.5 218
4 969
4.5 122
5 451

Ben jij dit?

Word een LibraryThing Auteur.

 

Over | Contact | LibraryThing.com | Privacy/Voorwaarden | Help/Veelgestelde vragen | Blog | Winkel | APIs | TinyCat | Nagelaten Bibliotheken | Vroege Recensenten | Algemene kennis | 166,304,594 boeken! | Bovenbalk: Altijd zichtbaar