StartGroepenDiscussieMeerTijdgeest
Doorzoek de site
Onze site gebruikt cookies om diensten te leveren, prestaties te verbeteren, voor analyse en (indien je niet ingelogd bent) voor advertenties. Door LibraryThing te gebruiken erken je dat je onze Servicevoorwaarden en Privacybeleid gelezen en begrepen hebt. Je gebruik van de site en diensten is onderhevig aan dit beleid en deze voorwaarden.
Hide this

Resultaten uit Google Boeken

Klik op een omslag om naar Google Boeken te gaan.

Bezig met laden...

De vorst (1513)

door Niccolò Machiavelli

Andere auteurs: Zie de sectie andere auteurs.

LedenBesprekingenPopulariteitGemiddelde beoordelingAanhalingen
19,801216158 (3.72)358
The world-renowned philosopher's classic treatise reveals the techniques and strategies for gaining and keeping political control. "How we live is so far removed from how we ought to live, that he who abandons what is done for what ought to be done, will rather bring about his own ruin than his preservation. Therefore, it is necessary to learn how not to be good," wrote Machiavelli.… (meer)
  1. 131
    Utopia door Thomas More (2below)
    2below: Each one is fascinating in its own right but I think reading both (or reading them concurrently, as I did) provides an interesting perspective on two seemingly opposed extremes.
  2. 93
    De Republiek door Plato (caflores)
  3. 41
    Maxims and Reflections door Francesco Guicciardini (timoroso)
    timoroso: Guicciardini, a friend and colleague of Machiavelli, wrote a book of maxims sometimes profound in themselves, other times interesting to compare to Machiavelli's opinions. The subject matter for both is essentially the same: how to act in a politically and ethically thoroughly unstable world.… (meer)
  4. 21
    A Theologico-Political Treatise / A Political Treatise (v. 1) door Benedict de Spinoza (caflores)
  5. 22
    On the Nature of War door Carl von Clausewitz (sirparsifal)
  6. 01
    Het boek van de hoveling door Baldassare Castiglione (caflores)
  7. 01
    Machiavelli door Herfried Münkler (MeisterPfriem)
    MeisterPfriem: Münkler discusses and places Machiavelli in the context of the political and economic realities facing Florence in the second half of the 15th century as well as within the intellectual history of political thought from Antiquity and Medieval ages. This is an immensely thorough work. Published in 1982 it takes into consideration all important relevant literature .… (meer)
  8. 04
    De verleidster van Florence door Salman Rushdie (Othemts)
  9. 218
    De avonturen van Alice in Wonderland door Lewis Carroll (Ciruelo, Othemts)
    Ciruelo: Really. Both are classic studies in the workings of power.
Bezig met laden...

Meld je aan bij LibraryThing om erachter te komen of je dit boek goed zult vinden.

Op dit moment geen Discussie gesprekken over dit boek.

» Zie ook 358 vermeldingen

Engels (174)  Spaans (11)  Frans (6)  Nederlands (5)  Catalaans (4)  Portugees (Portugal) (3)  Italiaans (3)  Portugees (Brazilië) (2)  Deens (2)  Fins (2)  Portugees (1)  Duits (1)  Zweeds (1)  Alle talen (215)
Toon 5 van 5
Goh, wat zou ik in een boekbespreking nog kunnen toevoegen aan alles wat er het laatste half millennium al geschreven en gezegd is over De heerser van Niccolò Machiavelli ? Niks, denk ik dan, maar hierbij dan toch mijn steentje in het debat dat al zo ongeveer duurt sinds de officiële publicatie, in 1532, vijf jaar na de dood van de schrijver.

Vooreerst over deze nieuwe uitgave bij Librero (2019): hardcover, met zo’n leuk “ouderwets” leeslintje er in, een massa illustraties, mooi vormgegeven, genaaid (niet geplakt), kortom een genoegen om weer eens zoiets vast te hebben. Verwacht echter – voor wie commentaren op Machiavelli zou verzamelen – niks nieuws. De inleiding van Cary J. Nederman dateert van 2007, de essays van Thomas Babington Macaulay en Isaiah Berlin aan het einde van het boek dateren van respectievelijk 1827 en 1971.

Wie niet bekend is met het werk van Machiavelli of zich een filosofisch oor heeft laten aannaaien in de zin van “machiavellisme = slecht”, zal zeker wat aan zowel de inleiding als de essays hebben. Ze zijn ook, zoals De heerser zelf, gewoon goed geschreven en dito vertaald.

Wat die vertaling aangaat even de keuze voor de titel De Heerser in plaats van het vaker gebruikte De Vorst toelichten. Nederman schrijft daarover in zijn inleiding: “Het woord principe werd in de tijd van Machiavelli anders gebruikt dan nu. Principe in de Italiaanse titel is afgeleid van het Latijnse princeps en dat woord was in de middeleeuwen en renaissance een algemene aanduiding voor alleenheerschappij (meestal een man, maar ook koninginnen en andere vrouwelijke heersers). In tegenstelling tot woorden als koning (rex), monarch (monarchus) en keizer (imperator), die meer specifieke vormen van alleenheerschappij inhielden, werd de term voor zowel lokale seigneurs als voor de keizer van het Heilige Romeinse (sic) Rijk gebruikt. Met princeps werd meestal op het gemeenschappelijke element van al die regimes geduid. Het kon zowel verwijzen naar een paus of andere hoge geestelijke als naar seculiere heersers. Princeps had kortom een zeer brede betekenis. Machiavelli’s titelkeuze moet in dat licht worden bezien.”

Ook wat betreft het tijdstip waarop het boek geschreven werd, geef ik graag het woord aan Nederman: “In 1502 autoriseerde de Grote Raad van de Florentijnse republiek de leidinggevende positie van gonfaloniere (of levenslange hoofdbestuurder). Hiertoe werd Piero Soderini, Machiavelli’s politieke beschermheer en mentor, benoemd. In het daaropvolgende decennium groeie Machiavelli’s invloed en prestige. Dat zou echter niet standhouden. In 1512 versloegen de De’ Medici, met hulp van Spaanse troepen, het leger van de republiek en werd de regering ontbonden. Machiavelli was een direct slachtoffer van de machtswisseling. Begin november 1512 verloor hij zijn positie in de kanselarij en werd hij ‘intern’ verbannen. Nog erger was dat hij in februari 1513 enkele weken in de gevangenis belandde en werd gemarteld vanwege (onjuiste) vermoedens dat hij betrokken was bij een samenzwering tegen de De’ Medici. Hierna trok hij zich terug op zijn boerderij buiten Florence en legde hij zich toe op het schrijven.”

In datzelfde jaar, of mogelijk begin 1514, schreef hij zijn De heerser, dat hij begin 1516 officieel aanbood aan Lorenzo De’ Medici, opvolger van Giuliano, die de macht had overgenomen van Soderini. De discussie over het waarom van dat aanbieden is nog steeds niet beslecht en zal wellicht ook nooit beslecht worden. De ene houdt het er op dat Machiavelli zichzelf weer een positie aan het hof wou verwerven door goed advies te verstrekken, de ander beweert dat hij de nieuwe heerser in de val wou lokken door hem door en door “slecht” advies te geven. De een houdt hem voor een aanhanger van de absolutistische heersers, de ander houdt vol dat hij een rechtgeaard republikein was (voor dat laatste valt sowieso wel een en ander te zeggen als ook zijn andere werken, in het bijzonder zijn Verhandelingen over de tien boeken van Titus Livius, in de vergelijking worden betrokken). Wat er ook van zij, De heerser is er niet minder om.

De verdediging van Machiavelli laat ik overigens zeer graag over aan Thomas Babington Macaulay. Gewoon omdat ik zelden zo’n goede getuige à décharge aan het werk heb gezien (of beter: gelezen). Een getuige die niet alleen de werken en de schrijver, maar ook zijn tijd en zijn land mee heeft opgenomen in zijn verdediging.

Wie het Engels machtig is, kan hier (https://www.biblioteca.org.ar/libros/167571.pdf) het oorspronkelijke essay vinden (vanaf pagina 2 tot en met pagina 30), maar ik geef graag een stukje mee uit de Nederlandse vertaling: “Elk tijdperk en land heeft bepaalde karakteristieke ondeugden, die vrijwel algemeen gelden, die bijna iedereen toegeeft en die zelfs starre moralisten maar licht censureren. Volgende generaties verwisselen hun moraal net zo gemakkelijk als hun hoeden en koetsen. Ze nemen een ander soort slechtheid onder hun hoede en verwonderen zich over de ontaardheid van hun voorouders. Maar dat is nog niet alles. Het nageslacht, dat hof van beroep dat nooit genoeg krijgt van het loven van zijn eigen rechtvaardigheid en oordeel, treedt bij die gelegenheden op als een Romeinse dictator na een massale opstand. Omdat er te veel delinquenten zijn om te straffen, kiest het er een willekeurig aantal uit om de volledige straf te dragen voor een vergrijp waarin ze geen groter aandeel hadden dan degenen die ontsnappen. Of decimering een handige vorm van militaire executie is, weten we niet. Maar we protesteren ten stelligste tegen de introductie van zo’n principe in de geschiedschrijving. In dit geval is Machiavelli de zondebok geworden, een man die zich publiekelijk rechtschapen en eerzaam gedroeg, wiens opvattingen over moraal zelfs positief leken te verschillen van zijn omgeving, en wiens enige fout was dat hij algemeen geldende stelregels overnam en die duidelijker ordende en krachtiger verwoordde dan enig ander schrijver.”

Macaulay spreekt trouwens ook het aan Machiavelli toegeschreven (maar nergens in zijn werk te vinden) gezegde “Het doel heiligt de middelen” tegen als van toepassing zijnde op Machiavelli’s werk: “Machiavelli’s werk is niet foutloos. Maar het zijn fouten die een schrijver, gesitueerd als Machiavelli, nauwelijks kon vermijden. Ze komen veelal voort uit één gebrek dat, zo schijnt het, zijn hele systeem doordringt. Bij zijn politieke plan was meer nagedacht over de middelen dan het doel. Het grote principe dat gemeenschappen en wetten alleen bestaan om de som van het privégeluk te verhogen, wordt niet genoeg onderkend. Hij lijkt zich het belang van het staatslichaam ten doel te stellen, dat niet samenhangt, soms nauwelijks samengaat, met het belang van de leden”. Wat voor een republikein inderdaad een denkfout was.

Op het einde van zijn essay geeft Macaulay trouwens ook aan waarom Machiavelli zo snel na zijn dood helemáál in ongenade viel: “Machiavelli leefde lang genoeg om het begin van de laatste strijd om Florentijnse vrijheid mee te maken. Kort na zijn dood werd eindelijk de monarchie ingesteld, niet een monarchie zoals die waarvoor Cosimo de fundamenten had gelegd in de gewoonten en gevoelens van landgenoten en die Lorenzo had verfraaid met de trofeeën van elke wetenschap en kunst, maar een afschuwelijke tirannie, trots en laaghartig, wreed en zwak, kleingeestig en wellustig. Het karakter van Machiavelli was een doorn in het oog van de nieuwe meesters van Italië, en de delen van zijn theorie die strikt overeenkwamen met hun eigen dagelijkse praktijk boden een voorwendsel om zijn nagedachtenis zwart te maken. Zijn werken werden verkeerd voorgesteld door de geleerden, verkeerd begrepen door de onwetenden, gecensureerd door de Kerk, misbruikt met alle wrok van geveinsde deugdzaamheid door de werktuigen van een verachtelijk bestuur en de priesters van een nog verachtelijker bijgeloof. De naam van de man, wiens genie alle donkere hoeken van de politiek had verlicht, en aan wiens patriottische wijsheid een onderdrukt volk zijn laatste kans op bevrijding en wraak had te danken, werd synoniem voor slechtheid.”

Isaiah Berlin voegt daar in zijn essay De originaliteit van Machiavelli dit aan toe: “Als de vraag naar de zin van het leven een reële is, moet die correct kunnen worden beantwoord. De bewering dat gedragszaken rationeel zijn te verklaren, staat gelijk aan de bewering dat je voor zulke kwesties in principe een correcte, afdoende oplossing kunt vinden. Wanneer dergelijke oplossingen vroeger werden besproken, ging men er normaliter vanuit dat de perfecte samenleving viel te realiseren, althans in grote trekken. Welke standaard moest je anders toepassen om bestaande ordeningen als onvolmaakt te veroordelen? Misschien is het hier, op aarde, niet realiseerbaar. Mensen waren daar te onwetend, te zwak of te gewelddadig voor. Of er werd beweerd (door sommige materialistische denkers in de eeuwen na De heerser) dat het aan technische middelen ontbrak, dat niemand nog methoden had ontdekt om de materiële obstakels voor de gouden eeuw te overwinnen, dat we qua technologie, kennis of moraal nog onvoldoende waren ontwikkeld. Maar er werd nooit gezegd dat er iets niet klopte aan de gedachte zelf. Plato, de stoïcijnen, Hebreeuwse profeten, christelijke middeleeuwse denkers en de schrijvers van utopieën vanaf More hadden wel een idee waar het mensen aan ontbrak: ze beweerden, als het ware, de kloof tussen realiteit en ideaal te kunnen meten. Maar als Machiavelli gelijk heeft, is deze hele traditie – de centrale stroming in het westers denken – onjuist. Als zijn standpunt valide is, is het onmogelijk zelfs te denken aan zo’n perfecte samenleving, want er bestaan minstens twee waardesystemen – christelijk en ongelovig – die niet alleen in de praktijk, maar ook in beginsel, onverenigbaar zijn (…) Dit was een zeer schokkende conclusie. Ze hield in dat als mensen consequent wilden leven en handelen, en begrijpen welke doelen ze nastreefden, ze eerst hun morele waarden moesten onderzoeken. Wat als ze ontdekten dat ze gedwongen waren een keuze te maken tussen twee niet overeenkomstige systemen? Moesten kiezen zonder de hulp van een onfeilbare maatstaf, die de ene leefvorm boven alle andere stelde en waarmee dit tot tevredenheid van alle rationele mensen kon worden aangetoond? Is het misschien deze vreselijke waarheid, impliciet vervat in Machiavelli’s uiteenzetting, die het moreel bewustzijn van mensen heeft geschokt en sindsdien hun geest permanent en obsessief heeft gekweld?”

Maar, aldus nog Berlin, “Machiavelli heeft dit zelf niet geopperd. Voor hem was er geen probleem of kwelling. Hij toont geen spoor van scepticisme of relativisme. Hij maakte zijn keuze en had weinig interesse in de waarden die hij daarmee negeerde of afwees. Het conflict tussen zijn waarden en die van de conventionele moraal leek Machiavelli niet te verontrusten (pace Croce en de andere verdedigers van de interpretatie dat Machiavelli een ‘gekwelde humanist’ was). Het schokte alleen hen die na hem kwamen en, aan de ene kant, niet bereid waren om hun eigen morele waarden (christelijke of humanistische) af te zweren en de gehele denk- en handelswijze waarvan ze deel uitmaakten; noch, de geldigheid te ontkennen van, in elk geval, het merendeel van Machiavelli’s analyse van de politieke feiten en de bijbehorende (grotendeels ongelovige) waarden en visie, belichaamd in de sociale structuur die hij zo briljant en overtuigend schetste.”

“Wat is aangetoond door Machiavelli”, schrijft Berlin verder, “– die (net als Nietzsche) vaak wordt geprezen omdat hij het masker der hypocrisie heeft afgerukt en de waarheid genadeloos heeft onthuld – is niet dat mensen het ene zeggen en het andere doen (al toont hij dat ongetwijfeld ook aan), maar dat als zij denken dat de twee idealen verenigbaar zijn, of zelfs een en hetzelfde ideaal zijn, en daar niet aan twijfelen, zij zich schuldig maken aan slecht geloof (zoals de existentialisten het noemen, of ‘vals bewustzijn’ om een marxistische formulering te gebruiken) dat tot uiting komt in hun werkelijke gedrag. Machiavelli tart niet alleen de officiële moraal – de hypocrisie van het gewone leven – maar ook een van de fundamenten van de centrale westerse filosofische traditie, namelijk het geloof in de uiteindelijke verenigbaarheid van alle echte waarden.”

En ten slotte nog eens Berlin: “Als de puzzel maar één oplossing heeft, is het de vraag hoe we die vinden, realiseren en anderen met overredingskracht of dwang tot die oplossing kunnen brengen. Maar als het niet zo is – Machiavelli contrasteert twee levenswijzen maar er kunnen er meer dan twee zijn, en behalve voor fanatieke monisten is dat ook overduidelijk – dan ligt het pad open voor empirisme, pluralisme, tolerantie en compromis. Tolerantie komt historisch gezien voort uit het besef van de onverenigbaarheid van dogmatische overtuigingen en de praktische onwaarschijnlijkheid van een complete overwinning van de een op de ander. Degenen die wilden overleven, beseften dat ze afwijkingen moesten tolereren. Ze gingen geleidelijk de waarde van diversiteit inzien en werden sceptisch over definitieve oplossingen in menselijke aangelegenheden. Maar acceptatie in de praktijk en rationele rechtvaardiging zijn twee verschillende dingen. Machiavelli’s ‘schandelijke’ werken beginnen bij het laatste. Dit was een groot keerpunt en de intellectuele consequenties vormden – door een gelukkige ironie van de geschiedenis (wat sommigen ‘dialectiek’ noemen) en geheel onbedoeld door de schrijver – juist de basis voor het liberalisme dat Machiavelli vast zou hebben veroordeeld als zijnde zwak en karakterloos, gebrekkig in zijn machtstreven, glorie, organisatie, virtù en discipline om mensen bij grote conflicten tot een krachtige eenheid te smeden. Toch is hij, ondanks zichzelf, een van de grondleggers van het pluralisme en de daarin toegelaten (in zijn ogen gevaarlijke) tolerantie. Door de originele eenheid te verbreken, maakte hij mensen bewust van de noodzaak tot het maken van moeilijke keuzes tussen onverenigbare alternatieven – onverenigbaar in praktijk of, nog erger, om logische redenen – in het openbare en private leven (want die twee kon men, zo werd duidelijk, niet echt gescheiden houden). Hij leverde een prestatie van de eerste orde, alleen al omdat het dilemma ons daarna nooit meer met rust heeft gelaten (het blijft onopgelost, maar we hebben ermee leren leven). Mensen hadden in de praktijk ongetwijfeld vaak het conflict ervaren dat Machiavelli duidelijk maakte. Hij wist het van een paradox bijna om te vormen tot een gemeenplaats.”

Om het dan toch nog even over De heerser zelf te hebben: de kracht van die tekst ligt ongetwijfeld inderdaad in de eerste plaats in wat ze wakker maakt – zie hierboven –, in de tweede plaats in het feit dat ze nog steeds in filosofische zin correct is. Wat ook zo vervelend is voor mensen die zichzelf als méér inschatten dan ze zijn. “Mensen”, zo schrijft Machiavelli bijvoorbeeld, “veranderen immers met genoegen van heerser, hopend er beter van te worden, en deze hoop brengt hen ertoe de wapens op te nemen tegen hem die heerst: waarin ze misleid zijn, omdat ze naderhand door ervaring ondervinden dat ze van kwaad tot erger zijn vervallen.” “Mensen” moeten dan ook, “hetzij goed (…) worden behandeld, hetzij (…) vernietigd, omdat ze zich voor geringe schade kunnen wreken, maar voor grote niet. Daarom dient de schade die een mens moet worden toegebracht dusdanig te zijn dat men niet hoeft te vrezen voor wraak.”

“Toch”, schrijft hij dan weer elders, “kan het geen verdienste worden genoemd medeburgers te doden, vrienden te bedriegen, zonder trouw, zonder genade, zonder godsdienst te zijn; zulke methoden kunnen tot heerschappij leiden, maar niet tot roem”. Wat hij dan weer contrasteert met dit: “En mocht iemand opmerken: als de bevolking bezittingen buiten de stad heeft en ziet dat die in brand worden gestoken, zal ze niet lijdzaam toezien en zullen de mensen door het langdurige beleg en door eigenbelang hun heerser vergeten, antwoord ik dat een machtig en dapper heerser al die moeilijkheden zal overwinnen door zijn onderdanen nu eens hoop te geven dat het kwaad niet lang zal duren, dan weer angst in te boezemen voor de wreedheid van de vijand, en vervolgens zich handig te beschermen tegen onderdanen die hem al te brutaal lijken.”

Om een of andere reden las ik in dat laatste het scenario van wat onze eigenste machthebbers ons hebben aangedaan met betrekking tot corona, maar uiteraard zouden onze machthebbers desgevraagd zeggen dat Machiavelli een smeerlap was. Maar “de grote massa (…) wordt [altijd] bedrogen door wat iets lijkt te zijn en door wat eruit voortkomt; en in de wereld is er slechts de grote massa, want de weinigen vinden er alleen een plaats wanneer de velen geen grond hebben om op te rusten.”

Ten slotte – want dit is echt wel een long read geworden – nog één citaat. Een citaat dat mijn heidens hart zeer sterk aansprak omdat het iets weergeeft waarin ik zeer sterk geloof en dat zowel voor wat mijn eigen positie in de wereld als de positie van anderen ten opzichte van mezelf betreft: “Een heerser wordt ook geëerbiedigd wanneer hij een echte vriend of volslagen vijand is, dat wil zeggen wanneer hij zich zonder enig voorbehoud vóór de ene partij en tegen de andere verklaart; een gedragslijn die altijd gunstiger is dan een neutrale opstelling. Omdat als twee van uw machtige buren handgemeen worden, hun karakter met zich meebrengt dat, als een van hen overwint, u hem wel of niet moet vrezen. In elk van beide gevallen zal het altijd gunstiger voor u zijn om u uit te spreken en energiek oorlog te voeren; omdat, in het eerste geval, als u zich niet uitspreekt u onveranderlijk ten prooi zult vallen aan de overwinnaar en u geen redenen zult kunnen geven, en niets zult hebben om uzelf te beschermen of uw toevlucht te zoeken. Want wie wint, wil geen twijfelachtige vrienden die hem in tijden van beproeving niet zullen helpen. En wie verliest zal u geen onderdak verlenen omdat u niet bereidwillig, met het zwaard in de hand, zijn lot deelde.”

De heerser van Nicollò Machiavelli: het blijft een zeer interessant boek, zeker als uw wereldbeeld tegen een stootje kan. ( )
  Bjorn_Roose | Jun 6, 2020 |
Koen vander Meulen versie: 20 juli 2014
The Prince (engelse vertaling door C.E. Detmold /©1997 / Wordsworth Editing Ltd Ware Hertsfordshire/ ISBN 978-1-85326-775-8)

Soms lees ik op vakantie oude literatuur. Deze keer “De prins” van Machiavelli. Het gebeurt dat managementgoeroes het boek bewieroken en bijzonder geschikt vinden voor wie een bedrijf leidt. Ik betwijfel dat het geldt in de huidige wereld.
Uitgangspunten
Machiavelli ging bij het schrijven van dit boek uit van volgende punten en veronderstellingen:
• Hoe kan een machthebber zijn macht best veilig stellen, zonder zich te beperken tot deugdzaam en/of moreel aanvaardbaar handelen?
• In “De Prins” heeft hij het enkel over vorstendommen, omdat hij “republieken” in een ander boek behandelt. En hij schrijft over burgerij die ooit geproefd heeft van meebesturen in een republiek, dat ze dat van haar leven niet meer vergeet.
• Machiavelli is ervan overtuigd dat een vorst niet lang tegen zijn volk kan regeren, omdat er dan uitbarstingen van volkswoede komen die een vorst noodlottig kunnen worden. Om het niet adellijk deel van de bevolking achter zich te krijgen, moet hij het enkel rechtvaardig besturen zonder het uit te persen, en het af en toe wat gunnen. Hij moet er wel voor zorgen dat zijn volk hem rechtschapen vindt, al dan niet terecht.
• De adel mag een vorst niet vertrouwen: zijn potentiële belagers zitten onder hen. Ze zijn op de hoogte van hoe er gemanipuleerd, gecomplotteerd en bestuurd wordt, en ze laten zich leiden door hun ambities en belangen.
Hij geeft de vorst de raad om:
• Te zorgen voor militaire slagkracht voor “grootse” daden, en voor versterkingen en voorraden om belegeringen in het eigen vorstendom te kunnen doorstaan.
• Enkel te rekenen op soldaten die verknocht zijn aan vorst & vaderland, omdat zij de enigen zijn die in moeilijke tijden nog voor hem vechten.
• Geen huurlingen te gebruiken omdat die geen belang hebben bij gevaarlijke oorlogen en veldslagen proberen te ontlopen.
• Geen hulptroepen van een bondgenoot te vragen omdat die de invloed van die bondgenoot vergroten op hem, tot het punt dat de bondgenoot een overheerser wordt.
• Oorlogen op vreemd grondgebied uit te vechten, en te vermijden dat zijn leger voedsel opeist en schade aan have en goed aanricht in zijn eigen vorstendom en hij oorlogsbelastingen moet heffen.
• Indien nodig wreed te zijn om zijn nieuwe macht over zijn vorstendom te vestigen, maar dit kort te laten duren omdat zijn volk zich anders van hem zal afkeren

Sinds de tijd waarin Machiavelli leefde, (Firenze begin 16e eeuw) zijn er in Europa en in de wereld een aantal ontwikkelingen geweest die Machiavelli niet kon voorzien:
• Het lukte vb. de Franse absolute koningen om het bestuur (belastingen, rechtspleging) van hun koningrijk te centraliseren en de adel onder controle te krijgen door ze een functie aan het hof te geven, ver van hun vorstendom, en hun een hofetiquette op te leggen om de vele twisten die uitliepen op duels en gevechten te voorkomen. Met het concept van het laïcisme stelden ze het gezag van de vorst boven dat van de religie (katholiek of hugenoot)
• De Franse revolutie was tegen de voorrechten van adel en geestelijkheid, en voor meer rechten voor de burgerij. Ze probeerde een restauratie van het ancien régime te voorkomen door de scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht.
• Verlichte vorsten waren bereid wettelijk te regeren i.p.v. willekeurig omdat dit minder wrijvingen veroorzaakte met hun onderdanen.
• De oktoberrevolutie en de 2e wereldoorlog met aan het einde de atoombom, deden supermachten en machtsblokken ontstaan, omdat alle staten zonder atoombom gedwongen werden om zich aan te sluiten bij Nato of Warschaupact of bij de ongebonden naties. Een aantal van de ongebonden naties slaagden er ook in atoomwapens te bouwen (China, India, Pakistan)
• Door de globalisering vergrootte de macht en de invloed van de grote
internationale ondernemingen, zodat de “vrije” pers onder druk kwam, en de politiek zijn primaat over de ondernemingen verloor (banken: too big to fail.)
• Internet & informatisering zijn tegelijkertijd “Big Brother” waarmee o.a. staten en potentiële werkgevers kunnen natrekken wie wat waar en wanneer deed, en schiepen anderzijds de mogelijkheid van anonieme verslaggeving die via blogs het land uit geraakt.
• China demonstreert met zijn overeenkomsten met landen-grondstoffen leveranciers dat militair overwicht/ interventie niet nodig is om zijn bevoorrading met grondstoffen veilig te stellen.
• Er zijn nog heel wat landen in de wereld waar “politics comes out of the barrel of a gun” (zoals Idi Amin zei) waar de eigen bevolking onderdrukt en geterroriseerd wordt door leger of paramilitaire groepen die voordelen krijgt van de machthebbers om dat te doen. Maar er zijn er ook, vooral in het westen, waar dat niet het geval is. Nochtans hebben die nog altijd een leger, politie, binnenlandse en buitenlandse veiligheidsdiensten enz. nodig. ( )
  KoenvMeulen | Jan 10, 2017 |
NICCOLÒ MACHIAVELLI
De vorst
& dr. J.F. OTTEN
Machiavelli, sleutel van onze tijd.
Nederland/Italië
Verzameld werk van Jo Otten, deel I
Ingenaaid met flappen, 280 blz., geïllustreerd € 19,50
2012
ISBN 978-90-6265-804-6

Eerste integrale editie bezorgd door
dr. Rob Groenewegen

‘Macht is de spil waar alles om draait. Hij die macht heeft, heeft gelijk; de zwakkere heeft altijd ongelijk.’

Deze zevende druk van dr. J.F. Ottens postuum verschenen Machiavelli, sleutel van onze tijd (1940), gevolgd door diens Nederlandse vertaling van Machiavelli’s wereldberoemde en niet onomstreden politieke geschrift Il Principe, is voor het eerst conform wat dr. J.F. Otten (1901-1940) ooit voor ogen stond. Als gevolg van de oorlogsomstandigheden destijds werd namelijk het inleidende hoofdstuk van Machiavelli, sleutel van onze tijd uit de eerste druk geschrapt. Ook in latere drukken, tot en met 1983, keerde het niet meer terug. In de naoorlogse edities van dit succesvolle boek werden er opnieuw coupures in de tekst aangebracht. Deze weglatingen zijn nu, samen met het nimmer eerder gepubliceerde inleidende hoofdstuk, in deze nieuwste uitgave alsnog opgenomen. Spelling, taalgebruik en interpunctie zijn niettemin geactualiseerd.

In het nagelaten werk van J.F. Otten bevinden zich enkele hoofdstukken die moesten leiden tot een nieuw boek over Machiavelli. Ze zijn aan deze heruitgave toegevoegd, samen met zijn artikel ‘Machiavelli en Multatuli’ (1939). ’Een woord van herdenking’ door Constant van Wessem (1891-1954), dat uit de naoorlogse edities werd weggelaten, is weer in ere hersteld. Ook alle bijlagen zijn wat betreft spelling, taalgebruik en interpunctie aan de eisen van nu aangepast. Naast illustraties is het boek voorzien van een voorwoord door dr. Rob Groenewegen, auteur van de biografie Te leven op duizend plaatsen. Jo Otten 1901-1940. Groenewegen is ook de bezorger van Jo Ottens in 2008 opnieuw uitgebrachte novelle Bed en wereld uit 1932.
  aitastaes | Mar 14, 2016 |
Het boek bevat raadgevingen voor vorsten over hoe ze hun staat moeten besturen. Zeer interessant!!! ( )
1 stem ekaterinas | Nov 21, 2013 |
Zeer geromantiseerde inleiding
Intussen overbekende politieke theorie (efficiëntie gaat voor op ethiek).
Moeilijke lectuur ( )
  bookomaniac | Aug 15, 2010 |
Toon 5 van 5
Kad je reč o umešnosti vladanja, ovo nezaobilazno delo bilo je i ostalo neprevaziđeno. Postalo je pojam!

Delo nastalo na velikom raskršću istorije, kada se odlučno odbacuje srednjovekovno metafizičko učenje i usvajaju empirički metodi razmišljanja, predstavlja ujedno fascinantno svedočanstvo razlaza između mita i realnosti, između vere i sumnje. Ovaj biser renesansne političke misli karakteriše realistično posmatranje političkih događaja i visoke moralne pobude koje su inspirisale autora. Vladalac je samo prividno apoteoza tiranina i kodeks pravila za ubijanje, čitav traktat o vladaocu svodi se na to da se u Italiji pronađe čovek koji će je ujediniti. Život i delo ovog poznatog firentinca obeležavaju kao teoretičara o osnivanju i održavanju država.
toegevoegd door Sensei-CRS | bewerkknjigainfo.com
 

» Andere auteurs toevoegen (234 mogelijk)

AuteursnaamRolType auteurWerk?Status
Machiavelli, Niccolòprimaire auteuralle editiesbevestigd
Abreu, YordiVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Adabağ, NecdetVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Adams, Robert M.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Aguero, Marcos SanzVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Allen, W. B.MedewerkerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Alvarez, Leo Paul S. deVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Arkes, HadleyMedewerkerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Aron, RaymondVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Arrais, RafaelRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Ascoli, Albert RussellIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Atkinson, James B.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Ījabs, IvarsNawoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Čaklā, IntaRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bahner, WernerVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Baker-Smith, DominicIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Barreca, ReginaIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bates, PhilipRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Beard, BenjaminMedewerkerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Benitez, PaulaRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bergin, Thomas G.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Berlin, IsaiahMedarb.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Bickford-Smith, CoralieIllustratorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bingen, JonOvers.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Blaschke, FriedrichVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bock, KlausAutorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bonaparte, NapoleónVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bondanella, PeterVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bowman, John S.PrefaceSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Branca, VittoreVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Bull, George AnthonyVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Butler-Bowdon, TomIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Caponigri, A. RobertVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Casella, MarioMedewerkerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Caso, AdolphRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Chabod, FedericoVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Chiappelli, FrediVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Codevilla, Angelo M.RedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Connell, William J.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Constantine, PeterVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Corsaro, AntonioVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Cullen, PatrickVertellerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Decaro, EnzoVertellerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Delvers, RihardsIllustratorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Detmold, ChristianVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Dias, Maurício SantanaVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Donno, Daniel JohnVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Dooren, Frans vanVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Dotti, UgoRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Edman, IrwinVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Ennis, MichaelVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Eriksen, Trond BergOvers.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Fichte, Johann GottliebSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Fiore, QuentinIllustratorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Firpo, LuigiRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Frasier, ShellyVertellerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Freyer, HansIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Fuller, NelleRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Gauss, ChristianIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Günther, HorstNawoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Gohory, JacquesVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Goldwasser, Maria JúliaVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
González-Blanco, EdmundoVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Goodwin, RufusVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Grafton, AnthonyIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Grunberg, ArnonNawoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Hajný, JosefVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Hegel, Georg Wilhelm FriedrichMedewerkerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Herczeg, GyulaKöZrem.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Horvath, PatrickAuteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Hybinette, KarinVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Inglese, GiorgioRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Ζωγραφίδης… ΓιώργοςRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Ζωγραφίδου - Καραχάλιου… ΖώζηVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Jáuregui, José AntonioPr.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Janni, EttoreRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Kallio, O. A.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Kekewich, Lucille MargaretIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Kramer, Gert-JanVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Löffler, RalfHerausgeberSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Lévy, YvesIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Lönnroth, ErikNawoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Leonetti Jungl, EliTraductor y notasSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Lisio, GiuseppeRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Lord, CarnesMedewerkerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Lotherington, JohnIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Luciani, GérardAuteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Lupton, Colin J. E.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Lutter, ÉvaFord.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Ménissier, ThierryTraductionSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Malarczyk, JanTł.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Mansfield, Harvey C.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Mansfield, Harvey C.IntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Marriott, W. K.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Martínez Arancón, Ana,Pr.Secundaire auteursommige editiesbevestigd
Martinez, BenjaminIllustratorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Massa-Carrara, MarinaVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Mazzini Ruiz, OctavioVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
McMahon, RobRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Melograni, PieroVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Melotti, FrancoIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Merian-Genast, ErnstVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Miller, Stephen J.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Moners i Sinyol, JordiVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Mouwen, ChrisVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Musa, MarkVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Nassetti, PietroVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Puigdomènech, HelenaTraductorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Qviller, BjørnIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Rebhorn, Wayne A.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Rehberg, August WilhelmÜbersetzerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Requena, EloyVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Ricci, LuigiVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Richardson, IanVertellerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Rieu, E. V.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Rippel, PhilippHerausgeberSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Rodriguez, Juan ManuelIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Roper, WilliamAuteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Runger, NelsonVertellerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Russo, LuigiIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
SemIllustratorSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Skinner, QuentinRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Sonnino, PaulVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Stone, NormanVoorwoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Strēlerte, VeronikaVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Strong, RiderPerformerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
t'Serstevens, AlbertTraductionSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Teksoy, RekinVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Thomson, Ninian HillVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Tichenor, H. M.RedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Tietjen, GregoryNawoordSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Tobin, JohnIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Tursi, Antonio D.VertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Uyl, AnthonyRedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Van Dooren, FransVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Vincent, E. R. P.RedacteurSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Viroli, MaurizioIntroductieSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Weaver, FritzReaderSecundaire auteursommige editiesbevestigd
Wootton, DavidVertalerSecundaire auteursommige editiesbevestigd

Is opgenomen in

Heeft de bewerking

Wordt op gereageerd in

Bestudeerd in

Heeft als studiegids voor studenten

Je moet ingelogd zijn om Algemene Kennis te mogen bewerken.
Voor meer hulp zie de helppagina Algemene Kennis .
Gangbare titel
Oorspronkelijke titel
Alternatieve titels
Oorspronkelijk jaar van uitgave
Mensen/Personages
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Belangrijke plaatsen
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Belangrijke gebeurtenissen
Verwante films
Prijzen en eretitels
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Motto
Opdracht
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
Niccolo Machiavelli to Lorenzo the Magnificent, Son of Piero di Medici
Eerste woorden
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
All the states, all the dominions under whose authority men have lived in the past and live now have been and are either republics or principalities.
It is customary for those who wish to gain the favour of a prince to endeavour to do so by offering him gifts of those things which they hold most precious, or in which they know him to take especial delight.
Citaten
Laatste woorden
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
(Klik om weer te geven. Waarschuwing: kan de inhoud verklappen.)
Ontwarringsbericht
Informatie afkomstig uit de Engelse Algemene Kennis. Bewerk om naar jouw taal over te brengen.
This is the main work for The Prince. It should not be combined with any abridgement, adaptation, study guide, etc.
Uitgevers redacteuren
Auteur van flaptekst/aanprijzing
Oorspronkelijke taal
Gangbare DDC/MDS
Canonical LCC
The world-renowned philosopher's classic treatise reveals the techniques and strategies for gaining and keeping political control. "How we live is so far removed from how we ought to live, that he who abandons what is done for what ought to be done, will rather bring about his own ruin than his preservation. Therefore, it is necessary to learn how not to be good," wrote Machiavelli.

Geen bibliotheekbeschrijvingen gevonden.

Boekbeschrijving
Haiku samenvatting

Populaire omslagen

Snelkoppelingen

Waardering

Gemiddelde: (3.72)
0.5 6
1 52
1.5 12
2 177
2.5 42
3 784
3.5 130
4 937
4.5 67
5 637

Ben jij dit?

Word een LibraryThing Auteur.

Penguin Australia

5 edities van dit boek werden gepubliceerd door Penguin Australia.

Edities: 0140449159, 0141018852, 0451531000, 0141442255, 0143566466

HighBridge

Een editie van dit boek werd gepubliceerd door HighBridge.

» Informatiepagina uitgever

HighBridge Audio

Een editie van dit boek werd gepubliceerd door HighBridge Audio.

» Informatiepagina uitgever

Tantor Media

2 edities van dit boek werden gepubliceerd door Tantor Media.

Edities: 1400100593, 1400108438

Amber Books Ltd

Een editie van dit boek werd gepubliceerd door Amber Books Ltd.

» Informatiepagina uitgever

Urban Romantics

Een editie van dit boek werd gepubliceerd door Urban Romantics.

» Informatiepagina uitgever

Recorded Books

Een editie van dit boek werd gepubliceerd door Recorded Books.

» Informatiepagina uitgever

 

Over | Contact | LibraryThing.com | Privacy/Voorwaarden | Help/Veelgestelde vragen | Blog | Winkel | APIs | TinyCat | Nagelaten Bibliotheken | Vroege Recensenten | Algemene kennis | 162,174,565 boeken! | Bovenbalk: Altijd zichtbaar