Afbeelding van de auteur.

William Golding (1911–1993)

Auteur van Heer der vliegen

88+ Werken 60,483 Leden 930 Besprekingen Favoriet van 57 leden

Over de Auteur

William Golding was born in Cornwall, England on September 19, 1911. Although educated to be a scientist at the request of his father, he developed an interest in literature. At Oxford University, he studied natural science for two years and then transferred to a program for English literature and toon meer philosophy. He eventually became a schoolmaster at Bishop Wordsworth's School in Salisbury. During World War II, he joined the Royal Navy and was involved in the sinking of the German battleship Bismarck. After the war, he returned to Bishop Wordsworth's School and taught there until 1962. His first novel, Lord of the Flies, was published in 1954 and was made into a film in 1963. His other novels include The Inheritors, Free Fall, The Spire, The Pyramid, The Paper Men, Close Quarters, and Fire down Below. He won the Booker Prize for Rites of Passage in 1980 and the Nobel Prize for Literature in 1983. He also wrote plays, essays, and short stories. He was knighted by Queen Elizabeth II in 1988. He died on June 19, 1993. (Bowker Author Biography) toon minder
Fotografie: From Owen Barfield Website

Reeksen

Werken van William Golding

Heer der vliegen (1954) 50,208 exemplaren, 740 besprekingen
The Inheritors (1955) 1,528 exemplaren, 45 besprekingen
Evennachtsriten (1980) 1,251 exemplaren, 28 besprekingen
The Spire (1964) 1,159 exemplaren, 17 besprekingen
Pincher Martin (1956) 900 exemplaren, 23 besprekingen
Darkness Visible (1979) 672 exemplaren, 11 besprekingen
Free Fall (1959) 604 exemplaren, 3 besprekingen
De papieren man (1984) 459 exemplaren, 5 besprekingen
Close Quarters (1987) 367 exemplaren, 7 besprekingen
Fire Down Below (1980) 350 exemplaren, 6 besprekingen
The Pyramid (1967) 329 exemplaren, 7 besprekingen
To the Ends of the Earth: A Sea Trilogy (1980) 296 exemplaren, 2 besprekingen
De schorpioengod (1971) 292 exemplaren, 8 besprekingen
The Double Tongue (1995) 256 exemplaren, 6 besprekingen
Lord of the Flies: Golding William 245 exemplaren, 1 bespreking
Sometime, never : three tales of imagination (1956) 210 exemplaren, 2 besprekingen
The Hot Gates (1957) 151 exemplaren, 5 besprekingen
An Egyptian Journal (1985) 124 exemplaren, 1 bespreking
A Moving Target (1982) 93 exemplaren, 1 bespreking
William Golding's Lord of the Flies (1996) 63 exemplaren, 1 bespreking
The Brass Butterfly: A Play in Three Acts (1957) 45 exemplaren, 2 besprekingen
Lord of the Flies / Pincher Martin / Rites of Passage (1984) — Auteur — 42 exemplaren, 1 bespreking
William Goldings Lord of the Flies 41 exemplaren, 1 bespreking
Lord of the flies (1954) 19 exemplaren
Kärbeste jumal ; Mereristsed : [romaanid] (1989) — Auteur — 13 exemplaren
Envoy Extraordinary (2006) 8 exemplaren, 2 besprekingen
Lord of the flies (2006) 8 exemplaren
Novelas (1983) 7 exemplaren
Lord of the Flies. Vokabularien (1999) 5 exemplaren
Ceberut Martin (2018) 4 exemplaren
Poems 2 exemplaren
SEÑOR DE LAS MOSCAS 2 exemplaren
The Spire / The Pyramid (1965) 2 exemplaren
Nobel Lecture : 7 December 1983 (1984) 2 exemplaren
Mirasçılar (2024) 1 exemplaar
William Golding 1 exemplaar
אנשי הנייר 1 exemplaar
Der Sondergesandte [Novelle] (1956) 1 exemplaar
Lord of the Rings (1954) 1 exemplaar
Miss Pulkinhorn 1 exemplaar
O Deus das Moscas — Auteur — 1 exemplaar
Tæt på (1988) 1 exemplaar
Nasljednici (2022) 1 exemplaar
1983 1 exemplaar
Arieka (DU MONDE ENTIER) (2001) 1 exemplaar
Clonk! Clonk! 1 exemplaar
Kâğıt Adamlar (2024) 1 exemplaar
Sobranie sochinenij. Tom 1 (1998) — Auteur — 1 exemplaar
Vidna tema 1 exemplaar
Sobranie sochinenii. Tom 2 (1999) — Auteur — 1 exemplaar

Gerelateerde werken

The Penguin Book of Modern British Short Stories (1989) — Medewerker — 434 exemplaren, 3 besprekingen
The Moral Life: An Introductory Reader in Ethics and Literature (1999) — Medewerker — 184 exemplaren, 2 besprekingen
The Graphic Canon, Vol. 3: From Heart of Darkness to Hemingway to Infinite Jest (2013) — Medewerker — 150 exemplaren, 1 bespreking
Lord of the Flies [1963 film] (1963) — Original book — 130 exemplaren, 3 besprekingen
The Norton Book of Travel (1987) — Medewerker — 112 exemplaren, 1 bespreking
Lord of the Flies [1990 film] (1990) — Original novel — 53 exemplaren, 2 besprekingen
The Genius of the Later English Theater (1962) — Medewerker — 36 exemplaren
Heyne Science Fiction Jahresband 1983 (1983) — Medewerker — 16 exemplaren
Nobel Writers on Writing (2000) — Medewerker — 14 exemplaren
A Hermit Disclosed (1985) — Voorwoord, sommige edities9 exemplaren, 1 bespreking
Thomas Mann (Bloom's Modern Critical Views) (1986) — Auteur — 7 exemplaren
Die englische Literatur in Text und Darstellung, 20 Jhdt.II (2001) — Medewerker — 6 exemplaren
William Golding: Some Critical Considerations (1978) — Voorwoord — 4 exemplaren
James Merrill (Bloom's Modern Critical Views) (1986) — Redacteur — 3 exemplaren
Charles Baudelaire (Bloom's Modern Critical Views) (1987) — Redacteur — 2 exemplaren
Antaeus No. 35, Autumn 1979 — Medewerker — 1 exemplaar

Tagged

Algemene kennis

Leden

Discussies

Besprekingen

Veel korter dan de auteur van de achterflap van het boek kan ik Heer der vliegen, mogelijk beter bekend onder z’n Engelse titel Lord of the Flies, wellicht niet samenvatten, dus laat ik het woord even aan die auteur: “Een groepje jongens komt door omstandigheden op een onbewoond eiland terecht, waar ze voorlopig ook niet meer vanaf kunnen. Het zijn eigenlijk keurige jongens, welopgevoed, maar als ze eenmaal op zichzelf zijn aangewezen, zonder leiding en zonder enige gegeven orde, blijken er dubieuze krachten in hen op te komen die ze niet kunnen bedwingen, en binnen de kortste keren vervallen ze tot beestachtig gedrag en staan ze elkaar barbaars naar het leven…”

Nu ben ik niet zo’n televisiekijker, laat staan een filmliefhebber, maar ik durf aannemen dat wie dat wél is bovenstaande niet echt verbazingwekkend zou vinden als filmscenario. De uitkomst kan nog richting horror of richting pure spanning gaan, maar de gouden stranden, blauwe zeeën, dreigende muziek en mekaar de kop inslaande jongeren ziet u wellicht al vóór u. Wie ofwel de filmversie uit 1963 ofwel die uit 1990 gezien heeft, zal dat beeld kunnen bevestigen of tegenspreken, maar zélfs als dat beeld door de kijker bevestigd wordt, zou ik durven zeggen dat het afbreuk doet aan het werk van auteur William Golding. Ten eerste omdat dat werk dateert uit 1954, toen lezers nog verre van gewoon waren aan horror of zelfs dit soort verhalen. Ten tweede omdat er veel kan verteld worden, maar niet dat je de Nobelprijs Literatuur voor niks krijgt (een neuzelende zanger uitgezonderd misschien). Ten derde omdat wie het boek met enige aandacht leest, al snel door heeft dat het alleen maar aan de oppervlakte over een groepje jongens gestrand op een onbewoond eiland gaat.

Golding kreeg die Nobelprijs Literatuur in 1983 dan ook “voor zijn romans die, met de luciditeit van realistisch verhalende kunst en de diversiteit en universaliteit van mythen, de menselijke conditie in de hedendaagse wereld verlichten”. Lord of the flies, oorspronkelijk overigens Strangers from within getiteld, zijn debuutroman (hij werd alleen voorafgegaan door een twintig jaar eerder gepubliceerde gedichtenbundel), was uiteraard slechts één van die romans – al was het dan meteen ook zijn succesvolste -, maar de uitleg van het Nobelprijscomité had ook voor die roman an sich kunnen gelden: “realistisch verhalende kunst”, inderdaad, maar ook “de diversiteit en universaliteit van mythen”, en “de menselijke conditie in de hedendaagse wereld”. Een “menselijke conditie” die, in tegenstelling tot wat uit de lezing van de achterflap zou kunnen blijken, verre van eenzijdig is, overigens.

Het mag dan ook verbazing wekken dat Rutger Bregman, auteur van De meeste mensen deugen, het boek als – dixit Wikipedia - “niet realistisch” omschrijft en het verhaal tegenover een “echte situatie” zet “waar kinderen alleen op een onbewoond eiland belandden” en “zich niet als beesten [bleken] te gedragen maar goed samen te werken”. Golding laat namelijk geenszins uitschijnen dat de kinderen over het algemeen niet goed zouden (willen) samenwerken (in zoverre ze daar, gezien hun in een aantal gevallen zeer jonge leeftijd, toe in staat moeten worden geacht) of zich in meerderheid zouden gedragen als “beesten” (alsof beesten van dezelfde soort mekaar voortdurend naar het leven staan, trouwens). In tegendeel, hij laat zien dat ze wel degelijk kunnen samenwerken, dat ze een neiging tot het verlenen en eisen van inspraak hebben, en mekaar liever helpen dan kwetsen. Golding is zich echter óók bewust van het feit dat één rotte appel een hele mand kan aansteken, dat mensen geneigd zijn het zélf denken achterwege te laten als ze van iemand de indruk krijgen dat die ook wel voor hen kan denken, en dat het ook (misschien vooral) voor “leiders” bijzonder moeilijk is rechtsomkeer te maken op het pad dat ze zijn ingeslagen. Je kan dan wel volhouden dat “de meeste mensen deugen”, maar het zijn niet “de meeste mensen” die het meest invloed hebben. Het zijn niet “de meeste mensen” die een oorlog beginnen, het zijn niet “de meeste mensen” die besluiten dat een van de partijen ten allen prijze (en vooral ten koste van vele van “de meeste mensen”) moet winnen, het zijn niet “de meeste mensen” die weigeren mee te stappen in het verhaal van de haviken, en het zijn zeker niet “de meeste mensen” die die haviken zullen stoppen. Wie denkt van wél, moet er dringend de geschiedenis van – vooral, maar niet alleen – de twintigste eeuw en onze intussen alweer meer dan twintig jaar gaande zijnde eenentwintigste eeuw eens op nalezen.

Ik ben dus niet zeker of Bregman naar zo’n ‘bekend’ verhaal verwijst om het zijne te promoten, of misschien een van de films gezien heeft (zoals gezegd: ik niet), maar zijn (tegen)stelling getuigt niet van een grondige lezing, of op z’n minst een goed begrip, van Heer der vliegen. Ralph, Biggie, de tweeling Sam en Eric, Jack Merridew, Simon, om maar een paar van de belangrijkste personages te noemen, zijn niet onder één noemer te vangen, niet onderling inwisselbaar, niet allemaal in hetzelfde bedje ziek. Sterker nog, je kan niet eens beweren dat de ene ‘deugt’ en de andere niet. De ene keer doen ze wat - voor de buiten de feiten staande toeschouwer (want vanuit die positie is het natuurlijk makkelijk om een oordeel te vellen) - ‘goed’ is, de andere keer doen ze ‘kwaad’. Ze deugen en deugen niet. Ze zijn gewoon menselijk en niks menselijks blijkt hen vreemd.

Trouwens, ja, voor hetzelfde geld hadden ze allemaal ‘gedeugd’, maar dan waren ze – in het voor een boek meest interessante scenario – mekaar misschien tóch nog te lijf gegaan (in een poging om om het meest te deugen, pakweg, zoals katholieken en protestanten dat onder leiding van hun óók al zo deugende leiders zo uitgebreid in de Europese geschiedenis hebben gedaan) of was er helemaal niks geweest om over te schrijven. In tegenstelling tot The Coral Island, een boek van R.M. Ballantyne waarnaar een paar keer impliciet en expliciet verwezen wordt door de personages en de auteur, is Heer der vliegen dan ook geen slaapverwekkend jeugdboek, maar een als een trein lezend boek voor volwassenen óver volwassenen die alleen maar vermomd zijn als kinderen. Vervang in de achterflaptekst één woord, “jongens”, door een ander, “mensen”, vervang een paar woorden in het boek door weer een paar andere, en u weet dat dit boek over ‘grote’ mensen gaat.

Goed, ik ga niet ingaan op de details van het verhaal, op de karaktertrekken van de verschillende personages, op de ontwikkeling van de verhaallijnen, laat staan op hoe dit allemaal afloopt (‘goed’ is in ieder geval niet het woord dat bij me opkomt), want dit verhaal – in de uitgave van De Morgen daterend van 2002 een goeie tweehonderd bladzijden op pocketformaat lang – leest als een trein en verdient ook zonder verdere voorkennis gelezen te worden, maar ik wil aan wat ik hiervóór schreef nog wel toevoegen dat het ook werkelijk ‘literair’ goed geschreven is en zich bijvoorbeeld in de allereerste paragraaf al meteen zeer filmisch toont (weliswaar niet in die mate dat Fitzcarraldo https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2022/01/fitzcarraldo-werner-herzog.html van Werner Herzog dat is – zie mijn bespreking daarvan -, maar dat is dan ook een filmscenario): “De jongen met het blonde haar liet zich zakken langs de laatste meter rots en begon zich een weg te banen naar de lagune. Al had hij zijn schooltrui uitgetrokken, die nu aan zijn hand over de grond sleepte, zijn grijze overhemd kleefde aan zijn huid en zijn haar lag tegen zijn voorhoofd geplakt. Het lange in de wildernis uitgeschoren litteken omgaf hem als een stoombad. Hij klauterde ingespannen dwars over klimplanten en afgeknapte stammen, toen een vogel, een flits van rood en geel, omhoogschoot met een kreet als van een heks; en een andere kreet volgde daarop als een echo. ‘Hé!’ klonk het, ‘wacht eens even!’ Aan de rand van het litteken raakte het kreupelhout in opschudding, en een menigte regendruppels viel kletterend omlaag. ‘Wacht eens even,’ zei de stem, ‘ik zit vast.’ De blonde jongen bleef staan en trok zijn kousen op met een werktuiglijke sjorbeweging die de wildernis een ogenblik veranderde in een Engels graafschap.” Je ziet het toch meteen voor je? Net zoals de scène waarin de eerder genoemde ‘rotte appel’ opduikt: “Vanuit het deel van het strand waar het flonkerende waas lag kwam iets donkers aanschuifelen. Ralph zag het ‘t eerst, en keek zo doordringend dat zijn getuur alle ogen die kant op trok. Toen overschreed het wezen de grens tussen luchtspiegeling en ondubbelzinnig zand, en konden zij zien dat het donkere niet alleen schaduw was maar merendeels kleren. Het wezen was een groep jongens die min of meer in de maat marcheerden in twee evenwijdige gelederen, en die buitenissig waren uitgedost. Broeken, overhemden en verschillende andere kledingstukken droegen zij in hun handen; maar iedere jongen had een petje op met een zilveren insigne. Hun lichamen waren van keel tot enkel verborgen onder zwarte mantels met een lang zilveren kruis op de linkerborst en elke nek was getooid met een kraag als de manchet van een ham. De tropische hitte, de afdaling, het zoeken naar voedsel, en nu deze moeizame mars over het laaiende strand hadden hun het aanzien gegeven van pas gewassen pruimen. De jongen die hen aanvoerde ging op dezelfde manier gekleed; alleen was het insigne op zijn pet van goud. Toen zijn peloton op een meter of tien van het plateau gekomen was, schreeuwde hij een bevel; ze hielden halt, hijgend, zwetend, zwaaiend in het felle licht. De jongen zelf kwam naar voren, wipte met fladderende mantel het plateau op en tuurde in wat voor hem een bijna volledige duisternis was.”

Met dat turen in de duisternis laat ik u, voor wat deze boekbespreking betreft, aan uw lot over. Het is geen duisternis zoals die ook fysiek aanwezig is in Joseph Conrads Hart der duisternis (zie mijn bespreking hier https://bjornroosebespreekt.blogspot.com/2021/11/hart-der-duisternis-joseph-conr..., een duisternis die van de omgeving lijkt over te slaan op de mensen die er in rondlopen, maar een duisternis die uiteindelijk van de mensen die er in rondlopen over zal slaan naar de omgeving. “Het was een groot vuur en het tromgeroffel dat hij zover achter zich dacht te hebben gelaten was nogal dichtbij. Kon een vuur niet een galopperend paard inhalen?”, vraagt Ralph zich op een zeker moment af. Kan een duisternis die door mensen op hun omgeving overgedragen wordt niet als een groot vuur iedereen in die omgeving opslokken? ‘Deugers’ zowel als ‘niet-deugers’? Is Heer der vliegen werkelijk “niet realistisch”? Ik zou dat in ieder geval niet durven stellen. Zoals William Munny in Unforgiven al zei https://www.youtube.com/watch?v=cAYVS8aRQ1U: “We all have it coming”.

Björn Roose
… (meer)
 
Gemarkeerd
Bjorn_Roose | 739 andere besprekingen | May 31, 2023 |
Prachtig iconisch verhaal over hoe moeilijk het is om beschaving hoog te houden in moeilijke omstandigheden. Prachtige vondst van Golding om net de "onschuldigste" wezens, kinderen, te laten ontsporen. Voortdurende spanning tussen de paradijselijke omgeving en de spiraalsgewijze neergang van de onderlinge verhoudingen. Een van de top-20 verhalen van de 20ste eeuw.
½
 
Gemarkeerd
bookomaniac | 739 andere besprekingen | Dec 27, 2010 |
Het boek gaat over een bende kinderen die neerstorten met hun vliegtuig op een onbewoond eiland. In het begin kunnen ze "redelijk" goed samenwerken, maar na een tijdje op het eiland verbleven te zijn, vergeten ze al wat ze ooit geleerd hebben en worden ze letterlijk een bende wilden.
 
Gemarkeerd
babetje | 739 andere besprekingen | Sep 20, 2008 |
Het eerste boek werd Lord of the Flies (1954) van William Golding. Het verhaal gaat over een groep Britse jongeren die door een crash op een onbewoond eiland terecht komen. Hoofdpersonages zijn de rationele en evenwichtige Ralph versus de charismatische en op macht beluste Jack. Ralph doet er alles voor om gered te worden (rooksignalen) en de groep geordend en gestructureerd te houden. Bij Jack gaat het om jagen en vlees, macht én sterkte. Het eindigt in het recht van de sterkste waarbij de jongens kritiekloos (en bang ?) luisteren naar Jack en ook moorden. Ze worden - naar Goldings woorden - 'echte wilden'. Ralph wordt opgejaagd als een dier.

Het verhaal is mij niet vreemd. Een vriend van mij die opgroeide in een zeer beschermd en cultureel hoogstaand milieu, ging uit puur idealisme in een vluchthuis van daklozen en verslaafden wonen. Hij had er zijn eigen kamer en was er een aanspreekpunt voor vragen over administratie. Hij had geen regulerende functie. Het huis moest zichzelf regelen. In het huis ontbrak elke structuur. Er werd van elkaar gestolen, niemand ruimde ooit iets op. De inwoners hadden zo hun handen vol met zichzelf dat ze zo goed als niet tot groepsvorming of een 'geregeld' huishouden kwamen. Na twee maand zag ik hoe mijn vriend veranderd was. Het waren kleine dingen : onverwacht sterke taal, het gebrek aan tafelmanieren tot het zichzelf niet meer verzorgen. Op mijn aandringen is hij daar weggegaan. De jongeman die regelrecht van een streng internaat en 'doodbraaf' en vol idealisme in het vluchthuis als vrijwilliger werkte, verdronk in in de wetteloosheid en de structuurloosheid van dat huis.

Zelf maakt ik jaren later hetzelfde mee toen ik in New York, op de rand van The Bronx en Harlem in een vluchthuis werkte, maar het ergste voorval was een immense ruzie in Egypte. Het was er echt stikheet en V. en ik hadden beiden een watervoorraad die gezien de afschuwelijke hitte levensnoodzakelijk leek. Op een zeker moment was er nog een halve liter water over en we dachten beiden dat deze fles de onze was. De ruzie die onstond uit deze opvatting was ongehoord hevig. We maakten ruzie alsof ons leven er van afging. Wij waren beste vriendinnen en er moest niets worden uitgepraat, het ging hier niet over een uitgesteld conflict dat in het voorval de aanleiding tot uitbarsten vond, het was doodgewoon een primitieve behoefte (water !) die zo alomvattend werd dat we er beiden onze redelijkheid bij verloren. We waren er (later !) van onder de indruk.

Zelf ook grootgebracht op een streng katholiek internaat heb ik de noodzaak en het goede van regels nooit in vraag gesteld. Ik ben nooit, zelfs niet in mijn wildste filosofische fantasieën een aanhanger van het anarchisme of het nihilisme geweest. Ik heb altijd geloofd in cultuur. In wetten, in afspraken. Soms lijkt dat heel ouderwets.
Bovenal geloof ik in rationaliteit, net zoals de jonge Ralph in het boek. Soms wordt die drang naar redelijkheid ook afgestraft, wordt redelijkheid opgejaagd als wild en hullen zelfs politieke leiders zich als charismatici over hun leden met als enig doel te jagen en de macht te versterken.
Een actueel boek.
… (meer)
1 stem
Gemarkeerd
dewereldvankaat | 739 andere besprekingen | Jun 15, 2008 |

Lijsten

Read (1)
1970s (1)
1960s (1)
1950s (2)
scav (1)
100 (1)
AP Lit (1)

Prijzen

Misschien vindt je deze ook leuk

Gerelateerde auteurs

Mark Kinkead-Weekes Introduction, Contributor
Ian Gregor Introduction, Contributor
Barbara Everett Contributor
Stephen Medcalf Contributor
Anthony Barrett Contributor
Charles Monteith Contributor
Ian McEwan Contributor
Peter Moss Contributor
Ted Hughes Contributor
Anthony Storr Contributor
Seamus Heaney Contributor
John Bayley Contributor
Craig Raine Contributor
John Fowles Contributor
Peter Green Contributor
Lois Lowry Afterword, Foreword
André François Illustrator
Özcan Akyol Foreword
Juhana Perkki Translator
Jennifer Buehler Contributor
Niek Miedema Translator
Filippo Donini Translator
Dieter Smolka Herausgeber
pedersenwerner Translator
Adams Carvalho Cover artist
E. M. Forster Introduction
Peter Torberg Übersetzer
E. L. Epstein Afterword
Carmen Vergara Translator
Claude Lapointe Illustrator
Harm Damsma Translator
Andrew Davidson Cover artist
Mina Urgan Translator
Tibor Déry Translator
Sam Weber Illustrator
Cathie Feldstead Cover artist
Ben Myers Introduction
Frans Bruning Translator
Kate Mosse Introduction
Meg Rosoff Introduction
Gervasio Gallardo Cover artist
Richard M. Powers Cover artist
Manuel Marques Translator

Statistieken

Werken
88
Ook door
22
Leden
60,483
Populariteit
#240
Waardering
½ 3.7
Besprekingen
930
ISBNs
776
Talen
32
Favoriet
57

Tabellen & Grafieken